فهرست
شاهکارهای تلاوت

تلاوت تحقیق استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد شاهکارهای تلاوت

  • 38 دقیقه مدت
  • 3004 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
آیه 2 تا 36 سوره مریم و سوره تکویر، توسط استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد در مسجد اموی در سال 1958
سوره 19: مریم



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

کهیعص ﴿1﴾

کاف‏ها یا عین صاد (1)


ذِکْرُ رَحْمَتِ رَبِّکَ عَبْدَهُ زَکَرِیَّا ﴿2﴾

[این] یادى از رحمت پروردگار تو [در باره] بنده‏ اش زکریاست (2)


إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاءً خَفِیًّا ﴿3﴾

آنگاه که [زکریا] پروردگارش را آهسته ندا کرد (3)


قَالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْبًا وَلَمْ أَکُنْ بِدُعَائِکَ رَبِّ شَقِیًّا ﴿4﴾

گفت پروردگارا من استخوانم سست گردیده و [موى] سرم از پیرى سپید گشته و اى پروردگار من هرگز در دعاى تو ناامید نبوده‏ ام (4)


وَإِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِنْ وَرَائِی وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا ﴿5﴾

و من پس از خویشتن از بستگانم بیمناکم و زنم نازاست پس از جانب خود ولى [و جانشینى] به من ببخش (5)


یَرِثُنِی وَیَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا ﴿6﴾

که از من ارث برد و از خاندان یعقوب [نیز] ارث برد و او را اى پروردگار من پسندیده گردان (6)


یَا زَکَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ یَحْیَى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِیًّا ﴿7﴾

اى زکریا ما تو را به پسرى که نامش یحیى است مژده مى‏ دهیم که قبلا همنامى براى او قرار نداده‏ ایم (7)


قَالَ رَبِّ أَنَّى یَکُونُ لِی غُلَامٌ وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْکِبَرِ عِتِیًّا ﴿8﴾

گفت پروردگارا چگونه مرا پسرى خواهد بود و حال آنکه زنم نازاست و من از سالخوردگى ناتوان شده‏ ام (8)


قَالَ کَذَلِکَ قَالَ رَبُّکَ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُکَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَکُ شَیْئًا ﴿9﴾

[فرشته] گفت [فرمان] چنین است پروردگار تو گفته که این [کار] بر من آسان است و تو را در حالى که چیزى نبودى قبلا آفریده‏ ام (9)


قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً قَالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَیَالٍ سَوِیًّا ﴿10﴾

گفت پروردگارا نشانه‏ اى براى من قرار ده فرمود نشانه تو این است که سه شبانه [روز] با اینکه سالمى با مردم سخن نمى‏ گویى (10)


فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَیْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُکْرَةً وَعَشِیًّا ﴿11﴾

پس از محراب بر قوم خویش درآمد و ایشان را آگاه گردانید که روز و شب به نیایش بپردازید (11)


یَا یَحْیَى خُذِ الْکِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا ﴿12﴾

اى یحیى کتاب [خدا] را به جد و جهد بگیر و از کودکى به او نبوت دادیم (12)


وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَکَاةً وَکَانَ تَقِیًّا ﴿13﴾

و [نیز] از جانب خود مهربانى و پاکى [به او دادیم] و تقواپیشه بود (13)


وَبَرًّا بِوَالِدَیْهِ وَلَمْ یَکُنْ جَبَّارًا عَصِیًّا ﴿14﴾

و با پدر و مادر خود نیک‏رفتار بود و زورگویى نافرمان نبود (14)


وَسَلَامٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَیَوْمَ یَمُوتُ وَیَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا ﴿15﴾

و درود بر او روزى که زاده شد و روزى که مى‏ میرد و روزى که زنده برانگیخته مى ‏شود (15)


وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَانًا شَرْقِیًّا ﴿16﴾

و در این کتاب از مریم یاد کن آنگاه که از کسان خود در مکانى شرقى به کنارى شتافت (16)


فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِیًّا ﴿17﴾

و در برابر آنان پرده‏ اى بر خود گرفت پس روح خود را به سوى او فرستادیم تا به [شکل] بشرى خوش‏اندام بر او نمایان شد (17)


قَالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْکَ إِنْ کُنْتَ تَقِیًّا ﴿18﴾

[مریم] گفت اگر پرهیزگارى من از تو به خداى رحمان پناه مى برم (18)


قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلَامًا زَکِیًّا ﴿19﴾

گفت من فقط فرستاده پروردگار توام براى اینکه به تو پسرى پاکیزه ببخشم (19)


قَالَتْ أَنَّى یَکُونُ لِی غُلَامٌ وَلَمْ یَمْسَسْنِی بَشَرٌ وَلَمْ أَکُ بَغِیًّا ﴿20﴾

گفت چگونه مرا پسرى باشد با آنکه دست بشرى به من نرسیده و بدکار نبوده‏ ام (20)


قَالَ کَذَلِکِ قَالَ رَبُّکِ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِنَّا وَکَانَ أَمْرًا مَقْضِیًّا ﴿21﴾

گفت [فرمان] چنین است پروردگار تو گفته که آن بر من آسان است و تا او را نشانه‏ اى براى مردم و رحمتى از جانب خویش قرار دهیم و [این] دستورى قطعى بود (21)


فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَکَانًا قَصِیًّا ﴿22﴾

پس [مریم] به او [=عیسى] آبستن شد و با او به مکان دورافتاده‏ اى پناه جست (22)


فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ یَا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکُنْتُ نَسْیًا مَنْسِیًّا ﴿23﴾

تا درد زایمان او را به سوى تنه درخت‏ خرمایى کشانید گفت اى کاش پیش از این مرده بودم و یکسر فراموش‏شده بودم (23)


فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا ﴿24﴾

پس از زیر [پاى] او [فرشته] وى را ندا داد که غم مدار پروردگارت زیر [پاى] تو چشمه آبى پدید آورده است (24)


وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا ﴿25﴾

و تنه درخت‏ خرما را به طرف خود [بگیر و] بتکان بر تو خرماى تازه مى ‏ریزد (25)


فَکُلِی وَاشْرَبِی وَقَرِّی عَیْنًا فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنْسِیًّا ﴿26﴾

و بخور و بنوش و دیده روشن دار پس اگر کسى از آدمیان را دیدى بگوى من براى [خداى] رحمان روزه نذر کرده‏ ام و امروز مطلقا با انسانى سخن نخواهم گفت (26)


فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا یَا مَرْیَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَیْئًا فَرِیًّا ﴿27﴾

پس [مریم] در حالى که او را در آغوش گرفته بود به نزد قومش آورد گفتند اى مریم به راستى کار بسیار ناپسندى مرتکب شده‏ اى (27)


یَا أُخْتَ هَارُونَ مَا کَانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیًّا ﴿28﴾

اى خواهر هارون پدرت مرد بدى نبود و مادرت [نیز] بدکاره نبود (28)


فَأَشَارَتْ إِلَیْهِ قَالُوا کَیْفَ نُکَلِّمُ مَنْ کَانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا ﴿29﴾

[مریم] به سوى [عیسى] اشاره کرد گفتند چگونه با کسى که در گهواره [و] کودک است‏ سخن بگوییم (29)


قَالَ إِنِّی عَبْدُ اللَّهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا ﴿30﴾

[کودک] گفت منم بنده خدا به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است (30)


وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنْتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَا دُمْتُ حَیًّا ﴿31﴾

و هر جا که باشم مرا با برکت‏ ساخته و تا زنده‏ ام به نماز و زکات سفارش کرده است (31)


وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا ﴿32﴾

و مرا نسبت به مادرم نیکوکار کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است (32)


وَالسَّلَامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدْتُ وَیَوْمَ أَمُوتُ وَیَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا ﴿33﴾

و درود بر من روزى که زاده شدم و روزى که مى‏ میرم و روزى که زنده برانگیخته مى ‏شوم (33)


ذَلِکَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ ﴿34﴾

این است [ماجراى] عیسى پسر مریم [همان] گفتار درستى که در آن شک مى کنند (34)


مَا کَانَ لِلَّهِ أَنْ یَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ ﴿35﴾

خدا را نسزد که فرزندى برگیرد منزه است او چون کارى را اراده کند همین قدر به آن مى‏ گوید موجود شو پس بى ‏درنگ موجود مى ‏شود (35)


وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ ﴿36﴾

و در حقیقت ‏خداست که پروردگار من و پروردگار شماست پس او را بپرستید این است راه راست (36)


سوره تکویر:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ ﴿1﴾

در آن هنگام که خورشید درهم پیچیده شود. (1)

وَإِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ ﴿2﴾

و در آن هنگام که ستارگان بیفروغ شوند. (2)

وَإِذَا الْجِبَالُ سُیِّرَتْ ﴿3﴾

و در آن هنگام که کوهها بحرکت در آیند. (3)

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و در آن هنگام که باارزشترین اموال به دست فراموشی سپرده شود. (4)

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند. (5)

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و در آن هنگام که دریاها بر افروخته شوند. (6)

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد. (7)

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤ ال شود، (8)

بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ﴿9﴾

که به کدامین گناه کشته شدند؟! (9)

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و در آن هنگام که نامه‏ های اعمال گشوده شود. (10)

وَإِذَا السَّمَاءُ کُشِطَتْ ﴿11﴾

و در آن هنگام که پرده از روی آسمان بر گرفته شود. (11)

وَإِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و در آن هنگام که دوزخ شعله ور گردد. (12)

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود. (13)

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

آری در آن موقع هر کس می‏داند چه چیزی را آماده کرده است! (14)

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿15﴾

سوگند به ستارگانی که باز می‏گردند. (15)

الْجَوَارِ الْکُنَّسِ ﴿16﴾

حرکت می‏کنند و از دیده‏ ها پنهان می‏شوند. (16)

وَاللَّیْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

و قسم به شب هنگامی که پشت کند و به آخر رسد، (17)

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و صبح هنگامی که تنفس کند، (18)

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ ﴿19﴾

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است (جبرییل امین). (19)

ذِی قُوَّةٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ ﴿20﴾

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش مقام والا دارد. (20)

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ ﴿21﴾

فرمانروا و امین است. (21)

وَمَا صَاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ ﴿22﴾

و مصاحب شما (پیامبر) دیوانه نیست. (22)

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِینِ ﴿23﴾

او رسول الهی (جبرئیل) را در افق روشن مشاهده کرد. (23)

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَیْبِ بِضَنِینٍ ﴿24﴾

او نسبت به آنچه از طریق وحی دریافت داشته بخل ندارد. (24)

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ ﴿25﴾

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست. (25)

فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس به کجا می‏روید؟! (26)

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ ﴿27﴾

این قرآن چیزی جز تذکری برای جهانیان نیست. (27)

لِمَنْ شَاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ ﴿28﴾

برای آنها که می‏خواهند راه مستقیم در پیش گیرند. (28)

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ ﴿29﴾

و شما اراده نمی‏کنید مگر اینکه خداوند پروردگار جهانیان بخواهد. (29)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 38:25

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن