فهرست
شمس ، لیل ، اخلاص ، فلق ، ناس ، فاتحه ، بقره

تلاوت تحقیق اسماعیل طنطاوی شمس ، لیل ، اخلاص ، فلق ، ناس ، فاتحه ، بقره

  • 17 دقیقه مدت
  • 70 دریافت شده
تلاوت: غیرایرانی متاخر
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
این تلاوت شامل آیات سوره های شمس ، لیل ، اخلاص ، فلق ، ناس ، فاتحه ، بقره آیات 1 و 2 است که در کانون فجر در سال 1382 اجرا شده است .
سوره 91: الشمس

به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به خورشید و تابندگى‏اش (1)
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾


سوگند به ماه چون پى [خورشید] رود (2)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾


سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند (3)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾


سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد (4)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿4﴾


سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت (5)
وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾


سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد (6)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾


سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد (7)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾


سپس پلیدکارى و پرهیزگارى‏اش را به آن الهام کرد (8)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾


که هر کس آن را پاک گردانید قطعا رستگار شد (9)
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا ﴿9﴾


و هر که آلوده‏اش ساخت قطعا درباخت (10)
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿10﴾


[قوم] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند (11)
کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾


آنگاه که شقى‏ترینشان بر[پا] خاست (12)
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾


پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار ماده‏شتر خدا و [نوبت] آب‏خوردنش را [حرمت نهید] (13)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا ﴿13﴾


و[لى] دروغزنش خواندند و آن [ماده‏شتر] را پى کردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد (14)
فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾


و از پیامد کار خویش بیمى به خود راه نداد (15)
وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾

سوره 92: اللیل

به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به شب چون پرده افکند (1)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى ﴿1﴾


سوگند به روز چون جلوه‏گرى آغازد (2)
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿2﴾


و [سوگند به] آنکه نر و ماده را آفرید (3)
وَمَا خَلَقَ الذَّکَرَ وَالْأُنثَى ﴿3﴾


که همانا تلاش شما پراکنده است (4)
إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّى ﴿4﴾


اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت (5)
فَأَمَّا مَن أَعْطَى وَاتَّقَى ﴿5﴾


و [پاداش] نیکوتر را تصدیق کرد (6)
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿6﴾


بزودى راه آسانى پیش پاى او خواهیم گذاشت (7)
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى ﴿7﴾


و اما آنکه بخل ورزید و خود را بى‏نیاز دید (8)
وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ﴿8﴾


و [پاداش] نیکوتر را به دروغ گرفت (9)
وَکَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿9﴾


بزودى راه دشوارى به او خواهیم نمود (10)
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴿10﴾


و چون هلاک شد [دیگر] مال او به کارش نمى‏آید (11)
وَمَا یُغْنِی عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ﴿11﴾


همانا هدایت بر ماست (12)
إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَى ﴿12﴾


و در حقیقت دنیا و آخرت از آن ماست (13)
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى ﴿13﴾


پس شما را به آتشى که زبانه مى‏کشد هشدار دادم (14)
فَأَنذَرْتُکُمْ نَارًا تَلَظَّى ﴿14﴾


جز نگون‏بخت‏تر[ین مردم] در آن درنیاید (15)
لَا یَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿15﴾


همان که تکذیب کرد و رخ برتافت (16)
الَّذِی کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿16﴾


و پاک‏رفتارتر[ین مردم] از آن دور داشته خواهد شد (17)
وَسَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿17﴾


همان که مال خود را مى‏دهد [براى آنکه] پاک شود (18)
الَّذِی یُؤْتِی مَالَهُ یَتَزَکَّى ﴿18﴾


و هیچ کس را به قصد پاداش‏یافتن نعمت نمى‏بخشد (19)
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَى ﴿19﴾


جز خواستن رضاى پروردگارش که بسى برتر است [منظورى ندارد] (20)
إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿20﴾


و قطعا بزودى خشنود خواهد شد (21)
وَلَسَوْفَ یَرْضَى ﴿21﴾

سوره 112: الإخلاص

به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


بگو اوست‏خداى یگانه (1)
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾


خداى صمد [ثابت متعالى] (2)
اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾


[کسى را] نزاده و زاده نشده است (3)
لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾


و هیچ کس او را همتا نیست (4)
وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾

سوره 113: الفلق




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


بگو پناه مى‏برم به پروردگار سپیده دم (1)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿1﴾


از شر آنچه آفریده (2)
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾


و از شر تاریکى چون فراگیرد (3)
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾


و از شر دمندگان افسون در گره‏ها (4)
وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴿4﴾


و از شر [هر] حسود آنگاه که حسد ورزد (5)
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾



سوره 114: الناس




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


بگو پناه مى‏برم به پروردگار مردم (1)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾


پادشاه مردم (2)
مَلِکِ النَّاسِ ﴿2﴾


معبود مردم (3)
إِلَهِ النَّاسِ ﴿3﴾


از شر وسوسه‏گر نهانى (4)
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿4﴾


آن کس که در سینه‏هاى مردم وسوسه مى‏کند (5)
الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾


چه از جن و [چه از] انس (6)
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿6﴾


سوره 2: البقرة


به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


الف لام میم (1)
الم ﴿1﴾


این است کتابى که در [حقانیت] آن هیچ تردیدى نیست [و] مایه هدایت تقواپیشگان است (2)
ذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ ﴿2﴾



قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 17:33

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن