فهرست
فجر ، بلد

تلاوت تحقیق محمد طنطاوی فجر ، بلد

  • 20 دقیقه مدت
  • 120 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
این تلاوت شامل آیات 1 تا آخر سوره فجر - آیات 1 تا 18 سوره بلد است که در مسجد بلال تهران اجرا شده است .
سوره 89: الفجر

به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به سپیده‏دم (1)
وَالْفَجْرِ ﴿1﴾


و به شبهاى دهگانه (2)
وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿2﴾


و به جفت و تاق (3)
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿3﴾


و به شب وقتى سپرى شود (4)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿4﴾


آیا در این براى خردمند [نیاز به] سوگندى [دیگر] است (5)
هَلْ فِی ذَلِکَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ ﴿5﴾


مگر ندانسته‏اى که پروردگارت با عاد چه کرد (6)
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿6﴾


با عمارات ستون‏دار ارم (7)
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿7﴾


که مانندش در شهرها ساخته نشده بود (8)
الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿8﴾


و با ثمود همانان که در دره تخته‏سنگها را مى‏بریدند (9)
وَثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿9﴾


و با فرعون صاحب خرگاه‏ها [و بناهاى بلند] (10)
وَفِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿10﴾


همانان که در شهرها سر به طغیان برداشتند (11)
الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿11﴾


و در آنها بسیار تبهکارى کردند (12)
فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿12﴾


[تا آنکه] پروردگارت بر سر آنان تازیانه عذاب را فرونواخت (13)
فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿13﴾


زیرا پروردگار تو سخت در کمین است (14)
إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿14﴾


اما انسان هنگامى که پروردگارش وى را مى‏آزماید و عزیزش مى‏دارد و نعمت فراوان به او مى‏دهد مى‏گوید پروردگارم مرا گرامى داشته است (15)
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿15﴾


و اما چون وى را مى‏آزماید و روزى‏اش را بر او تنگ مى‏گرداند مى‏گوید پروردگارم مرا خوار کرده است (16)
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿16﴾


ولى نه بلکه یتیم را نمى‏نوازید (17)
کَلَّا بَل لَّا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿17﴾


و بر خوراک[دادن] بینوا همدیگر را بر نمى‏انگیزید (18)
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿18﴾


و میراث [ضعیفان] را چپاولگرانه مى‏خورید (19)
وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلًا لَّمًّا ﴿19﴾


و مال را دوست دارید دوست داشتنى بسیار (20)
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿20﴾


نه چنان است آنگاه که زمین سخت در هم کوبیده شود (21)
کَلَّا إِذَا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿21﴾


و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صف‏درصف آیند (22)
وَجَاء رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿22﴾


و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند آن روز است که انسان پند گیرد و[لى] کجا او را جاى پندگرفتن باشد (23)
وَجِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّکْرَى ﴿23﴾


گوید کاش براى زندگانى خود [چیزى] پیش فرستاده بودم (24)
یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿24﴾


پس در آن روز هیچ کس چون عذاب‏کردن او عذاب نکند (25)
فَیَوْمَئِذٍ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿25﴾


و هیچ کس چون دربندکشیدن او دربند نکشد (26)
وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿26﴾


اى نفس مطمئنه (27)
یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾


خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد (28)
ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً ﴿28﴾


و در میان بندگان من درآى (29)
فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿29﴾


و در بهشت من داخل شو (30)
وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿30﴾


سوره 90: البلد




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به این شهر (1)
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾


و حال آنکه تو در این شهر جاى دارى (2)
وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾


سوگند به پدرى [چنان] و آن کسى را که به وجود آورد (3)
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾


براستى که انسان را در رنج آفریده‏ایم (4)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿4﴾


آیا پندارد که هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت (5)
أَیَحْسَبُ أَن لَّن یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾


گوید مال فراوانى تباه کردم (6)
یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُّبَدًا ﴿6﴾


آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است (7)
أَیَحْسَبُ أَن لَّمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾


آیا دو چشمش نداده‏ایم (8)
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَیْنَیْنِ ﴿8﴾


و زبانى و دو لب (9)
وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿9﴾


و هر دو راه [خیر و شر] را بدو نمودیم (10)
وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿10﴾


و[لى] نخواست از گردنه [عاقبت‏نگرى] بالا رود (11)
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾


و تو چه دانى که آن گردنه [سخت] چیست (12)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾


بنده‏اى را آزادکردن (13)
فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾


یا در روز گرسنگى طعام‏دادن (14)
أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾


به یتیمى خویشاوند (15)
یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾


یا بینوایى خاک‏نشین (16)
أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾


علاوه بر این از زمره کسانى باشد که گرویده و یکدیگر را به شکیبایى و مهربانى سفارش کرده‏اند (17)
ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾


اینانند خجستگان (18)
أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿18﴾




قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 20:26

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن