فهرست
قیامت ، طارق ، اعلی

تلاوت تحقیق محمد اللیثی قیامت ، طارق ، اعلی

  • 36 دقیقه مدت
  • 61 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
این تلاوت شامل سوره های قیامت ، طارق و اعلی است .
سوره 75: القیامة

به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به روز قیامت (1)
لَا أُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیَامَةِ ﴿1﴾


و سوگند به نفس لوامه و وجدان بیدار و ملامتگر که رستاخیز حق است (2)
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿2﴾


آیا انسان مى‏پندارد که هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهیم کرد (3)
أَیَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿3﴾


آرى قادریم که حتى خطوط سر انگشتان او را موزون و مرتب کنیم (4)
بَلَى قَادِرِینَ عَلَى أَن نُّسَوِّیَ بَنَانَهُ ﴿4﴾


انسان شک در معاد ندارد بلکه او مى‏خواهد آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت در تمام عمر گناه کند (5)
بَلْ یُرِیدُ الْإِنسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿5﴾


از این‏رو مى‏پرسد قیامت کى خواهد بود (6)
یَسْأَلُ أَیَّانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ ﴿6﴾


بگو در آن هنگام که چشمها از شدت وحشت به گردش در آید (7)
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿7﴾


و ماه بى‏نور گردد (8)
وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿8﴾


و خورشید و ماه یک جا جمع شوند (9)
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿9﴾


آن روز انسان مى‏گوید راه فرار کجاست (10)
یَقُولُ الْإِنسَانُ یَوْمَئِذٍ أَیْنَ الْمَفَرُّ ﴿10﴾


هرگز چنین نیست راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد (11)
کَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾


آن روز قرارگاه نهایى تنها بسوى پروردگار تو است (12)
إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾


و در آن روز انسان را از تمام کارهایى که از پیش یا پس فرستاده آگاه مى‏کنند (13)
یُنَبَّأُ الْإِنسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾


بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است (14)
بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ ﴿14﴾


هر چند در ظاهر براى خود عذرهایى بتراشد (15)
وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِیرَهُ ﴿15﴾


زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن [= قرآن] حرکت مده (16)
لَا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿16﴾


چرا که جمع‏کردن و خواندن آن بر عهده ماست (17)
إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿17﴾


پس هر گاه آن را خواندیم از خواندن آن پیروى کن (18)
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿18﴾


سپس بیان و توضیح آن نیز بر عهده ماست (19)
ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُ ﴿19﴾


چنین نیست که شما مى‏پندارید و دلایل معاد را کافى نمى‏دانید بلکه شما دنیاى زودگذر را دوست دارید و هوسرانى بى‏قید و شرط را (20)
کَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿20﴾


و آخرت را رها مى‏کنید (21)
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ﴿21﴾


آرى در آن روز صورتهایى شاداب و مسرور است (22)
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾


و به پروردگارش مى‏نگرد (23)
إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿23﴾


و در آن روز صورتهایى عبوس و در هم کشیده است (24)
وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿24﴾


زیرا مى‏داند عذابى در پیش دارد که پشت را در هم مى‏شکند (25)
تَظُنُّ أَن یُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿25﴾


چنین نیست که انسان مى‏پندارد او ایمان نمى‏آورد تا موقعى که جان به گلوگاهش رسد (26)
کَلَّا إِذَا بَلَغَتْ التَّرَاقِیَ ﴿26﴾


و گفته شود آیا کسى هست که‏این بیمار را از مرگ نجات دهد (27)
وَقِیلَ مَنْ رَاقٍ ﴿27﴾


و به جدائى از دنیا یقین پیدا کند (28)
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿28﴾


و ساق پاها از سختى جان دادن به هم بپیچد (29)
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿29﴾


آرى در آن روز مسیر همه بسوى دادگاه پروردگارت خواهد بود (30)
إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿30﴾


در آن روز گفته مى‏شود او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند (31)
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى ﴿31﴾


بلکه تکذیب کرد و روى‏گردان شد (32)
وَلَکِن کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿32﴾


سپس بسوى خانواده خود باز گشت در حالى که متکبرانه قدم برمى‏داشت (33)
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ یَتَمَطَّى ﴿33﴾


با این اعمال عذاب الهى براى تو شایسته‏تر است‏شایسته‏تر (34)
أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿34﴾


سپس عذاب الهى براى تو شایسته‏تر است‏شایسته‏تر (35)
ثُمَّ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿35﴾


آیا انسان گمان مى‏کند بى‏هدف رها مى‏شود (36)
أَیَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن یُتْرَکَ سُدًى ﴿36﴾


آیا او نطفه‏اى از منى که در رحم ریخته مى‏شود نبود (37)
أَلَمْ یَکُ نُطْفَةً مِّن مَّنِیٍّ یُمْنَى ﴿37﴾


سپس بصورت خون‏بسته در آمد و خداوند او را آفرید و موزون ساخت (38)
ثُمَّ کَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿38﴾


و از او دو زوج مرد و زن آفرید (39)
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالْأُنثَى ﴿39﴾


آیا چنین کسى قادر نیست که مردگان را زنده کند (40)
أَلَیْسَ ذَلِکَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن یُحْیِیَ الْمَوْتَى ﴿40﴾


سوره 86: الطارق




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد (1)
وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ﴿1﴾


و تو چه دانى که اختر شبگرد چیست (2)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿2﴾


آن اختر فروزان (3)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿3﴾


هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است (4)
إِن کُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَیْهَا حَافِظٌ ﴿4﴾


پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است (5)
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾


از آب جهنده‏اى خلق شده (6)
خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿6﴾


[که] از صلب مرد و میان استخوانهاى سینه زن بیرون مى‏آید (7)
یَخْرُجُ مِن بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿7﴾


در حقیقت او [= خدا] بر بازگردانیدن وى بخوبى تواناست (8)
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿8﴾


آن روز که رازها [همه] فاش شود (9)
یَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿9﴾


پس او را نه نیرویى ماند و نه یارى (10)
فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿10﴾


سوگند به آسمان بارش‏انگیز (11)
وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿11﴾


سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت] (12)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿12﴾


[که] در حقیقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است (13)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿13﴾


و آن شوخى نیست (14)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿14﴾


آنان دست به نیرنگ مى‏زنند (15)
إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْدًا ﴿15﴾


و [من نیز] دست به نیرنگ مى‏زنم (16)
وَأَکِیدُ کَیْدًا ﴿16﴾


پس کافران را مهلت ده و کمى آنان را به حال خود واگذار (17)
فَمَهِّلِ الْکَافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدًا ﴿17﴾


سوره 87: الأعلى




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


نام پروردگار والاى خود را به پاکى بستاى (1)
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَى ﴿1﴾


همان که آفرید و هماهنگى بخشید (2)
الَّذِی خَلَقَ فَسَوَّى ﴿2﴾


و آنکه اندازه‏گیرى کرد و راه نمود (3)
وَالَّذِی قَدَّرَ فَهَدَى ﴿3﴾


و آنکه چمنزار را برآورد (4)
وَالَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿4﴾


و پس [از چندى] آن را خاشاکى تیره‏گون گردانید (5)
فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿5﴾


ما بزودى [آیات خود را به وسیله سروش غیبى] بر تو خواهیم خواند تا فراموش نکنى (6)
سَنُقْرِؤُکَ فَلَا تَنسَى ﴿6﴾


جز آنچه خدا خواهد که او آشکار و آنچه را که نهان است مى‏داند (7)
إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا یَخْفَى ﴿7﴾


و براى تو آسانترین [راه] را فراهم مى‏گردانیم (8)
وَنُیَسِّرُکَ لِلْیُسْرَى ﴿8﴾


پس پند ده اگر پند سود بخشد (9)
فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَى ﴿9﴾


آن کس که ترسد بزودى عبرت گیرد (10)
سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَى ﴿10﴾


و نگون‏بخت‏خود را از آن دور مى‏دارد (11)
وَیَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿11﴾


همان کس که در آتشى بزرگ در آید (12)
الَّذِی یَصْلَى النَّارَ الْکُبْرَى ﴿12﴾


آنگاه نه در آن مى‏میرد و نه زندگانى مى‏یابد (13)
ثُمَّ لَا یَمُوتُ فِیهَا وَلَا یَحْیَى ﴿13﴾


رستگار آن کس که خود را پاک گردانید (14)
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَکَّى ﴿14﴾


و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد (15)
وَذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿15﴾


لیکن [شما] زندگى دنیا را بر مى‏گزینید (16)
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا ﴿16﴾


با آنکه [جهان] آخرت نیکوتر و پایدارتر است (17)
وَالْآخِرَةُ خَیْرٌ وَأَبْقَى ﴿17﴾


قطعا در صحیفه‏هاى گذشته این [معنى] هست (18)
إِنَّ هَذَا لَفِی الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿18﴾


صحیفه‏هاى ابراهیم و موسى (19)
صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَى ﴿19﴾




قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 36:16

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن