- 1062
- 1000
- 1000
- 1000
تلاوت تحقیق عبدالفتاح شعشاعی تلاوت مورد تحسین رهبر شهید سورههای فاطر (آیات 10 تا 24) و بینه (آیات 1 تا 8)
تلاوت مورد تحسین رهبر شهید انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای ، سورههای فاطر (آیات 10 تا 24) و بینه (آیات 1 تا 8) با صدای عبدالفتاح شعشاعی
1. سوره فاطر (آیات 10 تا 24)
مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا ۚ إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ۖ وَمَکْرُ أُولَٰئِکَ هُوَ یَبُورُ ﴿10﴾
کسی که سربلندی میخواهد، [بداند که] تمام سربلندی از آنِ خداست؛ سخنان پاکیزه به سوی او بالا میرود و کار شایسته آن را بالا میبرد؛ و کسانی که برای انجام بدیها نقشه میکشند، عذابی سخت دارند و نیرنگ آنهاست که نابود میشود.
وَاللَّهُ خَلَقَکُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا یُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا یُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِی کِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ ﴿11﴾
و خدا شما را از خاک، سپس از نطفه آفرید، آنگاه شما را جفت [یکدیگر] قرار داد؛ و هیچ مادهای باردار نمیشود و بار خود را نمینهد مگر به علم او؛ و هیچ سالخوردهای عمر دراز نمییابد و از عمرش کاسته نمیشود مگر آنکه در کتابی [ثبت] است؛ در حقیقت، این [کار] بر خدا آسان است.
وَمَا یَسْتَوِی الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِن کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْمًا طَرِیًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿12﴾
و دو دریا یکسان نیستند: این یک گوارا، شیرین و نوشیدنش خوشگوار است و آن یک شور و تلخ؛ و از هر دو، گوشتی تازه میخورید و زیوری که آن را میپوشید بیرون میآورید؛ و کشتیها را در آن میبینی که [آب را] میشکافند تا از فضل او [روزی] بجویید و باشد که سپاسگزاری کنید.
یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ ذَٰلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ ۚ وَالَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا یَمْلِکُونَ مِن قِطْمِیرٍ ﴿13﴾
شب را در روز درمیآورد و روز را در شب درمیآورد و خورشید و ماه را رام کرد [که] هر یک تا هنگامی معین روانند؛ این است خدا، پروردگار شما؛ فرمانروایی از آنِ اوست و کسانی را که جز او میخوانید، حتی مالک پوست هسته خرمایی نیستند.
إِن تَدْعُوهُمْ لَا یَسْمَعُوا دُعَاءَکُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَکُمْ ۖ وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ ۚ وَلَا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِیرٍ ﴿14﴾
اگر آنها را بخوانید، دعای شما را نمیشنوند و اگر [فرضا] بشنوند، پاسخ شما را نمیدهند و روز قیامت شرک شما را انکار میکنند؛ و هیچکس مانند [خدای] آگاه، تو را خبردار نمیکند.
یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ﴿15﴾
ای مردم! شما به خدا نیازمندید و خداست که بینیاز ستوده است.
إِن یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَیَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ ﴿16﴾
اگر بخواهد، شما را از بین میبرد و خلقی نو میآورد.
وَمَا ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِیزٍ ﴿17﴾
و این [کار] بر خدا دشوار نیست.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْءٌ وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۗ إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ ۚ وَمَن تَزَکَّىٰ فَإِنَّمَا یَتَزَکَّىٰ لِنَفْسِهِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ ﴿18﴾
و هیچ باربرداری بار [گناه] دیگری را برنمیدارد و اگر سنگینباری [دیگری را] به سوى بار خود فرا خواند، چیزی از آن برداشته نمیشود، هرچند خویشاوند باشد؛ تو فقط کسانی را که در نهان از پروردگارشان میترسند و نماز برپا میدارند، بیم میدهی؛ و هر کس پاکی جوید، تنها برای خود پاکی میجوید و بازگشت به سوی خداست.
وَمَا یَسْتَوِی الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِیرُ ﴿19﴾
و نابینا و بینا یکسان نیستند.
وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ ﴿20﴾
و نه تاریکیها و نه روشنایی.
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ ﴿21﴾
و نه سایه و نه گرمای سوزان.
وَمَا یَسْتَوِی الْأَحْیَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ یُسْمِعُ مَن یَشَاءُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِی الْقُبُورِ ﴿22﴾
و زندگان و مردگان یکسان نیستند؛ خداست که هر که را بخواهد شنوا میگرداند و تو کسانی را که در گورهایند، شنوا نمیسازی.
إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِیرٌ ﴿23﴾
تـو جز بیمدهندهای نیستی.
إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا ۚ وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِیهَا نَذِیرٌ ﴿24﴾
ما تو را به حق، مژدهآور و بیمدهنده فرستادیم و هیچ امتی نبوده مگر آنکه در میانشان بیمدهندهای گذشته است.
2. سوره بینه (آیات 1 تا 8)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ مُنفَکِّینَ حَتَّىٰ تَأْتِیَهُمُ الْبَیِّنَةُ ﴿1﴾
کافران از اهل کتاب و مشرکان، [از آیین خود] دستبردار نبودند تا آنکه برهانی آشکار برایشان بیاید.
رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ یَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَةً ﴿2﴾
پیامبری از جانب خدا که صحیفههایی پاک را تلاوت کند.
فِیهَا کُتُبٌ قَیِّمَةٌ ﴿3﴾
که در آنها نوشتههای استوار و ارزشمند است.
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَةُ ﴿4﴾
و کسانی که به آنان کتاب داده شد، پراکنده و متفرق نشدند مگر پس از آنکه برهان آشکار برایشان آمد.
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِیَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفَاءَ وَیُقِیمُوا الصَّلَاةَ وَیُؤْتُوا الزَّکَاةَ ۚ وَذَٰلِکَ دِینُ الْقَیِّمَةِ ﴿5﴾
و فرمان نیافته بودند جز اینکه خدا را بپرستند، در حالی که دین خود را برای او خالص کرده و حقگرا باشند و نماز برپا دارند و زکات بدهند؛ و این است دین استوار.
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ فِی نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا ۚ أُولَٰئِکَ هُمْ شَرُّ الْبَرِیَّةِ ﴿6﴾
بیگمان کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کافر شدند، در آتش دوزخند و در آن جاودانهاند؛ آنانند که بدترین آفریدگانند.
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ ﴿7﴾
البته کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، آنانند که بهترین آفریدگانند.
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا ۖ رَّضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِکَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ ﴿8﴾
پاداش آنان نزد پروردگارشان، باغهای همیشگی است که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است؛ در آن جاودانه میمانند؛ خدا از آنان خشنود است و آنان [نیز] از او خشنودند؛ این [پاداش] برای کسی است که از پروردگارش بترسد.
1. سوره فاطر (آیات 10 تا 24)
مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا ۚ إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ۖ وَمَکْرُ أُولَٰئِکَ هُوَ یَبُورُ ﴿10﴾
کسی که سربلندی میخواهد، [بداند که] تمام سربلندی از آنِ خداست؛ سخنان پاکیزه به سوی او بالا میرود و کار شایسته آن را بالا میبرد؛ و کسانی که برای انجام بدیها نقشه میکشند، عذابی سخت دارند و نیرنگ آنهاست که نابود میشود.
وَاللَّهُ خَلَقَکُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا یُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا یُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِی کِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ ﴿11﴾
و خدا شما را از خاک، سپس از نطفه آفرید، آنگاه شما را جفت [یکدیگر] قرار داد؛ و هیچ مادهای باردار نمیشود و بار خود را نمینهد مگر به علم او؛ و هیچ سالخوردهای عمر دراز نمییابد و از عمرش کاسته نمیشود مگر آنکه در کتابی [ثبت] است؛ در حقیقت، این [کار] بر خدا آسان است.
وَمَا یَسْتَوِی الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِن کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْمًا طَرِیًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿12﴾
و دو دریا یکسان نیستند: این یک گوارا، شیرین و نوشیدنش خوشگوار است و آن یک شور و تلخ؛ و از هر دو، گوشتی تازه میخورید و زیوری که آن را میپوشید بیرون میآورید؛ و کشتیها را در آن میبینی که [آب را] میشکافند تا از فضل او [روزی] بجویید و باشد که سپاسگزاری کنید.
یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ ذَٰلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ ۚ وَالَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا یَمْلِکُونَ مِن قِطْمِیرٍ ﴿13﴾
شب را در روز درمیآورد و روز را در شب درمیآورد و خورشید و ماه را رام کرد [که] هر یک تا هنگامی معین روانند؛ این است خدا، پروردگار شما؛ فرمانروایی از آنِ اوست و کسانی را که جز او میخوانید، حتی مالک پوست هسته خرمایی نیستند.
إِن تَدْعُوهُمْ لَا یَسْمَعُوا دُعَاءَکُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَکُمْ ۖ وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ ۚ وَلَا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِیرٍ ﴿14﴾
اگر آنها را بخوانید، دعای شما را نمیشنوند و اگر [فرضا] بشنوند، پاسخ شما را نمیدهند و روز قیامت شرک شما را انکار میکنند؛ و هیچکس مانند [خدای] آگاه، تو را خبردار نمیکند.
یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ﴿15﴾
ای مردم! شما به خدا نیازمندید و خداست که بینیاز ستوده است.
إِن یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَیَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ ﴿16﴾
اگر بخواهد، شما را از بین میبرد و خلقی نو میآورد.
وَمَا ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِیزٍ ﴿17﴾
و این [کار] بر خدا دشوار نیست.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْءٌ وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۗ إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ ۚ وَمَن تَزَکَّىٰ فَإِنَّمَا یَتَزَکَّىٰ لِنَفْسِهِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ ﴿18﴾
و هیچ باربرداری بار [گناه] دیگری را برنمیدارد و اگر سنگینباری [دیگری را] به سوى بار خود فرا خواند، چیزی از آن برداشته نمیشود، هرچند خویشاوند باشد؛ تو فقط کسانی را که در نهان از پروردگارشان میترسند و نماز برپا میدارند، بیم میدهی؛ و هر کس پاکی جوید، تنها برای خود پاکی میجوید و بازگشت به سوی خداست.
وَمَا یَسْتَوِی الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِیرُ ﴿19﴾
و نابینا و بینا یکسان نیستند.
وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ ﴿20﴾
و نه تاریکیها و نه روشنایی.
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ ﴿21﴾
و نه سایه و نه گرمای سوزان.
وَمَا یَسْتَوِی الْأَحْیَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ یُسْمِعُ مَن یَشَاءُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِی الْقُبُورِ ﴿22﴾
و زندگان و مردگان یکسان نیستند؛ خداست که هر که را بخواهد شنوا میگرداند و تو کسانی را که در گورهایند، شنوا نمیسازی.
إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِیرٌ ﴿23﴾
تـو جز بیمدهندهای نیستی.
إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا ۚ وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِیهَا نَذِیرٌ ﴿24﴾
ما تو را به حق، مژدهآور و بیمدهنده فرستادیم و هیچ امتی نبوده مگر آنکه در میانشان بیمدهندهای گذشته است.
2. سوره بینه (آیات 1 تا 8)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ مُنفَکِّینَ حَتَّىٰ تَأْتِیَهُمُ الْبَیِّنَةُ ﴿1﴾
کافران از اهل کتاب و مشرکان، [از آیین خود] دستبردار نبودند تا آنکه برهانی آشکار برایشان بیاید.
رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ یَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَةً ﴿2﴾
پیامبری از جانب خدا که صحیفههایی پاک را تلاوت کند.
فِیهَا کُتُبٌ قَیِّمَةٌ ﴿3﴾
که در آنها نوشتههای استوار و ارزشمند است.
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَةُ ﴿4﴾
و کسانی که به آنان کتاب داده شد، پراکنده و متفرق نشدند مگر پس از آنکه برهان آشکار برایشان آمد.
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِیَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفَاءَ وَیُقِیمُوا الصَّلَاةَ وَیُؤْتُوا الزَّکَاةَ ۚ وَذَٰلِکَ دِینُ الْقَیِّمَةِ ﴿5﴾
و فرمان نیافته بودند جز اینکه خدا را بپرستند، در حالی که دین خود را برای او خالص کرده و حقگرا باشند و نماز برپا دارند و زکات بدهند؛ و این است دین استوار.
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ فِی نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا ۚ أُولَٰئِکَ هُمْ شَرُّ الْبَرِیَّةِ ﴿6﴾
بیگمان کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کافر شدند، در آتش دوزخند و در آن جاودانهاند؛ آنانند که بدترین آفریدگانند.
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ ﴿7﴾
البته کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، آنانند که بهترین آفریدگانند.
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا ۖ رَّضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِکَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ ﴿8﴾
پاداش آنان نزد پروردگارشان، باغهای همیشگی است که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است؛ در آن جاودانه میمانند؛ خدا از آنان خشنود است و آنان [نیز] از او خشنودند؛ این [پاداش] برای کسی است که از پروردگارش بترسد.
قطعات صوتی
-
عنوانزمانتعداد پخش
-
25:251تلاوت سورههاي فاطر (آيات 10 تا 24) و بينه (آيات 1 تا 8) با صداي عبدالفتاح شعشاعي
