- 2210
- 1000
- 1000
- 1000
تلاوت تحقیق مصطفی اسماعیل تلاوت مورد تحسین رهبر شهید سورههای قصص (آیات 20 تا 28)، علق (آیات 1 تا 19) و قدر (آیات 1 تا 5)
تلاوت مورد تحسین رهبر شهید انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای ، سورههای قصص (آیات 20 تا 28)، علق (آیات 1 تا 19) و قدر (آیات 1 تا 5) با صدای مصطفی اسماعیل
سوره قصص (آیات 20 تا 28)
وَجَاءَ رَجُلٌ مِّنْ أَقْصَى الْمَدِینَةِ یَسْعَىٰ قَالَ یَا مُوسَىٰ إِنَّ الْمَلَأَ یَأْتَمِرُونَ بِکَ لِیَقْتُلُوکَ فَاخْرُجْ إِنِّی لَکَ مِنَ النَّاصِحِینَ ﴿٢٠﴾
مردی از دورترین نقطه شهر با شتاب آمد و گفت: ای موسی! بزرگان قوم درباره تو مشورت میکنند تا تو را بکشند؛ پس از شهر بیرون برو که من از خیرخواهان تو هستم.
فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا یَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٢١﴾
پس موسی ترسان و نگران از آنجا بیرون رفت و گفت: پروردگارا! مرا از قوم ستمکار نجات ده.
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْیَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّی أَن یَهْدِیَنِی سَوَاءَ السَّبِیلِ ﴿٢٢﴾
و هنگامی که به سوی مدین روانه شد گفت: امید است پروردگارم مرا به راه راست راهنمایی کند.
وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْیَنَ وَجَدَ عَلَیْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ یَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَیْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُکُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِی حَتَّىٰ یُصْدِرَ الرِّعَاءُ وَأَبُونَا شَیْخٌ کَبِیرٌ ﴿٢٣﴾
و چون به آب مدین رسید، گروهی از مردم را دید که [دامهای خود را] آب میدهند و در کنار آنان دو زن را دید که [گوسفندان خود را] بازمیدارند. گفت: کار شما چیست؟ گفتند: ما آب نمیدهیم تا چوپانان برگردند و پدر ما پیرمردی سالخورده است.
فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ ﴿٢٤﴾
پس برای آن دو آب داد، سپس به سوی سایه رفت و گفت: پروردگارا! من به هر خیری که به سوی من بفرستی نیازمندم.
فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِی عَلَى اسْتِحْیَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِی یَدْعُوکَ لِیَجْزِیَکَ أَجْرَ مَا سَقَیْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَیْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٢٥﴾
پس یکی از آن دو زن با حیا نزد او آمد و گفت: پدرم تو را میخواند تا پاداش آب دادن برای ما را بدهد. هنگامی که موسی نزد او آمد و سرگذشت خود را بیان کرد، گفت: نترس، از قوم ستمکار نجات یافتهای.
قَالَتْ إِحْدَاهُمَا یَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖ إِنَّ خَیْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِیُّ الْأَمِینُ ﴿٢٦﴾
یکی از آن دو گفت: ای پدر! او را استخدام کن، زیرا بهترین کسی که استخدام میکنی کسی است که نیرومند و امین باشد.
قَالَ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أُنکِحَکَ إِحْدَى ابْنَتَیَّ هَاتَیْنِ عَلَى أَن تَأْجُرَنِی ثَمَانِیَ حِجَجٍ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِندِکَ ۖ وَمَا أُرِیدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَیْکَ ۚ سَتَجِدُنِی إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿٢٧﴾
گفت: من میخواهم یکی از این دو دخترم را به همسری تو درآورم، به این شرط که هشت سال برای من کار کنی؛ و اگر ده سال را کامل کنی از طرف خود توست و نمیخواهم بر تو سخت بگیرم؛ اگر خدا بخواهد مرا از صالحان خواهی یافت.
قَالَ ذَٰلِکَ بَیْنِی وَبَیْنَکَ ۖ أَیَّمَا الْأَجَلَیْنِ قَضَیْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَیَّ ۖ وَاللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَکِیلٌ ﴿٢٨﴾
موسی گفت: این [پیمان] میان من و تو باشد؛ هر کدام از دو مدت را که به پایان برسانم بر من تعدّی نیست و خدا بر آنچه میگوییم گواه است.
سوره علق (آیات 1 تا 19)
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ ﴿١﴾
بخوان به نام پروردگارت که آفرید.
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾
انسان را از خون بسته آفرید.
اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ ﴿٣﴾
بخوان و پروردگار تو کریمترین است.
الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾
همان که به وسیله قلم آموزش داد.
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ ﴿٥﴾
به انسان آنچه را نمیدانست آموخت.
کَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَیَطْغَىٰ ﴿٦﴾
چنین نیست؛ همانا انسان سرکشی میکند.
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾
چون خود را بینیاز ببیند.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّکَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾
بیگمان بازگشت به سوی پروردگار توست.
أَرَأَیْتَ الَّذِی یَنْهَىٰ ﴿٩﴾
آیا دیدی آن کس را که بازمیدارد؟
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾
بندهای را هنگامی که نماز میخواند.
أَرَأَیْتَ إِن کَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾
آیا دیدی اگر او بر هدایت باشد؟
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾
یا به پرهیزگاری فرمان دهد؟
أَرَأَیْتَ إِن کَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾
آیا دیدی اگر تکذیب کند و روی بگرداند؟
أَلَمْ یَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ یَرَىٰ ﴿١٤﴾
آیا نمیداند که خدا میبیند؟
کَلَّا لَئِن لَّمْ یَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِیَةِ ﴿١٥﴾
چنین نیست؛ اگر بازنایستد، حتماً او را از موی پیشانی میگیریم.
نَاصِیَةٍ کَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾
پیشانی دروغگو و گناهکار.
فَلْیَدْعُ نَادِیَهُ ﴿١٧﴾
پس مجمع خود را فراخواند.
سَنَدْعُ الزَّبَانِیَةَ ﴿١٨﴾
ما نیز مأموران دوزخ را فرا میخوانیم.
کَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿١٩﴾
چنین نیست؛ از او اطاعت مکن و سجده کن و [به خدا] نزدیک شو.
سوره قدر (آیات 1 تا 5)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ ﴿١﴾
ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل کردیم.
وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ ﴿٢﴾
و تو چه میدانی شب قدر چیست؟
لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿٣﴾
شب قدر از هزار ماه بهتر است.
تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ ﴿٤﴾
فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود میآیند.
سَلَامٌ هِیَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿٥﴾
آن شب تا دمیدن سپیده سراسر سلام و آرامش است.
سوره قصص (آیات 20 تا 28)
وَجَاءَ رَجُلٌ مِّنْ أَقْصَى الْمَدِینَةِ یَسْعَىٰ قَالَ یَا مُوسَىٰ إِنَّ الْمَلَأَ یَأْتَمِرُونَ بِکَ لِیَقْتُلُوکَ فَاخْرُجْ إِنِّی لَکَ مِنَ النَّاصِحِینَ ﴿٢٠﴾
مردی از دورترین نقطه شهر با شتاب آمد و گفت: ای موسی! بزرگان قوم درباره تو مشورت میکنند تا تو را بکشند؛ پس از شهر بیرون برو که من از خیرخواهان تو هستم.
فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا یَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٢١﴾
پس موسی ترسان و نگران از آنجا بیرون رفت و گفت: پروردگارا! مرا از قوم ستمکار نجات ده.
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْیَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّی أَن یَهْدِیَنِی سَوَاءَ السَّبِیلِ ﴿٢٢﴾
و هنگامی که به سوی مدین روانه شد گفت: امید است پروردگارم مرا به راه راست راهنمایی کند.
وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْیَنَ وَجَدَ عَلَیْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ یَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَیْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُکُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِی حَتَّىٰ یُصْدِرَ الرِّعَاءُ وَأَبُونَا شَیْخٌ کَبِیرٌ ﴿٢٣﴾
و چون به آب مدین رسید، گروهی از مردم را دید که [دامهای خود را] آب میدهند و در کنار آنان دو زن را دید که [گوسفندان خود را] بازمیدارند. گفت: کار شما چیست؟ گفتند: ما آب نمیدهیم تا چوپانان برگردند و پدر ما پیرمردی سالخورده است.
فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ ﴿٢٤﴾
پس برای آن دو آب داد، سپس به سوی سایه رفت و گفت: پروردگارا! من به هر خیری که به سوی من بفرستی نیازمندم.
فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِی عَلَى اسْتِحْیَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِی یَدْعُوکَ لِیَجْزِیَکَ أَجْرَ مَا سَقَیْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَیْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٢٥﴾
پس یکی از آن دو زن با حیا نزد او آمد و گفت: پدرم تو را میخواند تا پاداش آب دادن برای ما را بدهد. هنگامی که موسی نزد او آمد و سرگذشت خود را بیان کرد، گفت: نترس، از قوم ستمکار نجات یافتهای.
قَالَتْ إِحْدَاهُمَا یَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖ إِنَّ خَیْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِیُّ الْأَمِینُ ﴿٢٦﴾
یکی از آن دو گفت: ای پدر! او را استخدام کن، زیرا بهترین کسی که استخدام میکنی کسی است که نیرومند و امین باشد.
قَالَ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أُنکِحَکَ إِحْدَى ابْنَتَیَّ هَاتَیْنِ عَلَى أَن تَأْجُرَنِی ثَمَانِیَ حِجَجٍ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِندِکَ ۖ وَمَا أُرِیدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَیْکَ ۚ سَتَجِدُنِی إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿٢٧﴾
گفت: من میخواهم یکی از این دو دخترم را به همسری تو درآورم، به این شرط که هشت سال برای من کار کنی؛ و اگر ده سال را کامل کنی از طرف خود توست و نمیخواهم بر تو سخت بگیرم؛ اگر خدا بخواهد مرا از صالحان خواهی یافت.
قَالَ ذَٰلِکَ بَیْنِی وَبَیْنَکَ ۖ أَیَّمَا الْأَجَلَیْنِ قَضَیْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَیَّ ۖ وَاللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَکِیلٌ ﴿٢٨﴾
موسی گفت: این [پیمان] میان من و تو باشد؛ هر کدام از دو مدت را که به پایان برسانم بر من تعدّی نیست و خدا بر آنچه میگوییم گواه است.
سوره علق (آیات 1 تا 19)
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ ﴿١﴾
بخوان به نام پروردگارت که آفرید.
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾
انسان را از خون بسته آفرید.
اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ ﴿٣﴾
بخوان و پروردگار تو کریمترین است.
الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾
همان که به وسیله قلم آموزش داد.
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ ﴿٥﴾
به انسان آنچه را نمیدانست آموخت.
کَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَیَطْغَىٰ ﴿٦﴾
چنین نیست؛ همانا انسان سرکشی میکند.
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾
چون خود را بینیاز ببیند.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّکَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾
بیگمان بازگشت به سوی پروردگار توست.
أَرَأَیْتَ الَّذِی یَنْهَىٰ ﴿٩﴾
آیا دیدی آن کس را که بازمیدارد؟
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾
بندهای را هنگامی که نماز میخواند.
أَرَأَیْتَ إِن کَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾
آیا دیدی اگر او بر هدایت باشد؟
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾
یا به پرهیزگاری فرمان دهد؟
أَرَأَیْتَ إِن کَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾
آیا دیدی اگر تکذیب کند و روی بگرداند؟
أَلَمْ یَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ یَرَىٰ ﴿١٤﴾
آیا نمیداند که خدا میبیند؟
کَلَّا لَئِن لَّمْ یَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِیَةِ ﴿١٥﴾
چنین نیست؛ اگر بازنایستد، حتماً او را از موی پیشانی میگیریم.
نَاصِیَةٍ کَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾
پیشانی دروغگو و گناهکار.
فَلْیَدْعُ نَادِیَهُ ﴿١٧﴾
پس مجمع خود را فراخواند.
سَنَدْعُ الزَّبَانِیَةَ ﴿١٨﴾
ما نیز مأموران دوزخ را فرا میخوانیم.
کَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿١٩﴾
چنین نیست؛ از او اطاعت مکن و سجده کن و [به خدا] نزدیک شو.
سوره قدر (آیات 1 تا 5)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ ﴿١﴾
ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل کردیم.
وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ ﴿٢﴾
و تو چه میدانی شب قدر چیست؟
لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿٣﴾
شب قدر از هزار ماه بهتر است.
تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ ﴿٤﴾
فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان برای هر کاری فرود میآیند.
سَلَامٌ هِیَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿٥﴾
آن شب تا دمیدن سپیده سراسر سلام و آرامش است.
قطعات صوتی
-
عنوانزمانتعداد پخش
-
23:011تلاوت سورههاي قصص (آيات 20 تا 28)، علق (آيات 1 تا 19) و قدر (آيات 1 تا 5) با صداي مصطفي اسماعيل
