تلاوت مورد تحسین رهبر شهید انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای سورههای هود (آیات 36 تا 44)، طارق (آیات 1 تا 17) و قریش (آیات 1 تا 4) با صدای قاسم مقدمی
سوره هود (آیات 36 تا 44)
وَأُوحِیَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُ لَن یُؤْمِنَ مِن قَوْمِکَ إِلَّا مَن قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا کَانُوا یَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾
و به نوح وحی شد که از قوم تو جز کسانی که پیش از این ایمان آوردهاند هرگز ایمان نخواهند آورد؛ پس از آنچه میکردند اندوهگین مباش.
وَاصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْیُنِنَا وَوَحْیِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِی فِی الَّذِینَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴿٣٧﴾
و کشتی را زیر نظر ما و به وحی ما بساز و درباره ستمکاران با من سخن مگو که آنان قطعاً غرق خواهند شد.
وَیَصْنَعُ الْفُلْکَ وَکُلَّمَا مَرَّ عَلَیْهِ مَلَأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنکُمْ کَمَا تَسْخَرُونَ ﴿٣٨﴾
و او کشتی میساخت و هر بار که گروهی از سران قومش بر او میگذشتند او را مسخره میکردند. گفت: اگر ما را مسخره میکنید، ما نیز همانگونه که شما مسخره میکنید شما را مسخره خواهیم کرد.
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابٌ مُّقِیمٌ ﴿٣٩﴾
پس به زودی خواهید دانست که چه کسی را عذابی خوارکننده فرا میگیرد و عذابی پایدار بر او فرود میآید.
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِیهَا مِن کُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ وَأَهْلَکَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ ۚ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِیلٌ ﴿٤٠﴾
تا هنگامی که فرمان ما فرا رسید و آب از تنور جوشید، گفتیم: از هر موجودی یک جفت و خانوادهات ـ جز آن کس که حکم نابودیاش پیش از این صادر شده ـ و کسانی را که ایمان آوردهاند در آن سوار کن؛ و جز اندکی با او ایمان نیاوردند.
وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا ۚ إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿٤١﴾
و گفت: در آن سوار شوید، به نام خدا حرکتش و ایستادنش است؛ بیگمان پروردگار من آمرزنده مهربان است.
وَهِیَ تَجْرِی بِهِمْ فِی مَوْجٍ کَالْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ابْنَهُ وَکَانَ فِی مَعْزِلٍ یَا بُنَیَّ ارْکَب مَّعَنَا وَلَا تَکُن مَّعَ الْکَافِرِینَ ﴿٤٢﴾
و کشتی آنان را در میان موجهایی همچون کوهها میبرد، و نوح پسرش را که در کناری بود صدا زد: ای پسرم! با ما سوار شو و با کافران مباش.
قَالَ سَآوِی إِلَىٰ جَبَلٍ یَعْصِمُنِی مِنَ الْمَاءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ الْیَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَیْنَهُمَا الْمَوْجُ فَکَانَ مِنَ الْمُغْرَقِینَ ﴿٤٣﴾
گفت: به کوهی پناه میبرم که مرا از آب حفظ کند. نوح گفت: امروز در برابر فرمان خدا هیچ پناهی نیست مگر برای کسی که او رحم کند. و موج میان آن دو حائل شد و او از غرقشدگان گردید.
وَقِیلَ یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءَکِ وَیَا سَمَاءُ أَقْلِعِی وَغِیضَ الْمَاءُ وَقُضِیَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِیِّ ۖ وَقِیلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٤٤﴾
و گفته شد: ای زمین! آب خود را فرو بر، و ای آسمان! بازایست. و آب فرو نشست و کار پایان یافت و کشتی بر کوه جودی قرار گرفت، و گفته شد: دور باد قوم ستمکار.
سوره طارق (آیات 1 تا 17)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿١﴾
سوگند به آسمان و به ستاره شبآینده.
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿٢﴾
و تو چه میدانی طارق چیست؟
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿٣﴾
ستاره درخشان و نافذ.
إِن کُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَیْهَا حَافِظٌ ﴿٤﴾
هیچ انسانی نیست مگر اینکه نگهبانی بر او گمارده شده است.
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾
پس انسان بنگرد که از چه آفریده شده است.
خُلِقَ مِن مَّاءٍ دَافِقٍ ﴿٦﴾
از آبی جهنده آفریده شده است.
یَخْرُجُ مِن بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿٧﴾
که از میان پشت و سینه بیرون میآید.
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿٨﴾
بیگمان خداوند بر بازگرداندن او تواناست.
یَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿٩﴾
روزی که رازها آشکار میشود.
فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿١٠﴾
و برای او نه نیرویی خواهد بود و نه یاوری.
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿١١﴾
سوگند به آسمان که باران را بازمیگرداند.
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿١٢﴾
و سوگند به زمین که شکاف برمیدارد.
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿١٣﴾
که این [قرآن] سخنی جداکننده و قاطع است.
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿١٤﴾
و شوخی نیست.
إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْدًا ﴿١٥﴾
آنان نیرنگی میاندیشند.
وَأَکِیدُ کَیْدًا ﴿١٦﴾
و من نیز تدبیری میکنم.
فَمَهِّلِ الْکَافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدًا ﴿١٧﴾
پس کافران را مهلت ده، اندکی آنان را مهلت بده.
سوره قریش (آیات 1 تا 4)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
لِإِیلَافِ قُرَیْشٍ ﴿١﴾
برای الفت و همبستگی قریش،
إِیلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّیْفِ ﴿٢﴾
الفت آنان در سفر زمستان و تابستان.
فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَیْتِ ﴿٣﴾
پس باید پروردگار این خانه [کعبه] را بپرستند.
الَّذِی أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ﴿٤﴾
همان که آنان را از گرسنگی سیر کرد و از ترس ایمن ساخت.
سوره هود (آیات 36 تا 44)
وَأُوحِیَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُ لَن یُؤْمِنَ مِن قَوْمِکَ إِلَّا مَن قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا کَانُوا یَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾
و به نوح وحی شد که از قوم تو جز کسانی که پیش از این ایمان آوردهاند هرگز ایمان نخواهند آورد؛ پس از آنچه میکردند اندوهگین مباش.
وَاصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْیُنِنَا وَوَحْیِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِی فِی الَّذِینَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴿٣٧﴾
و کشتی را زیر نظر ما و به وحی ما بساز و درباره ستمکاران با من سخن مگو که آنان قطعاً غرق خواهند شد.
وَیَصْنَعُ الْفُلْکَ وَکُلَّمَا مَرَّ عَلَیْهِ مَلَأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنکُمْ کَمَا تَسْخَرُونَ ﴿٣٨﴾
و او کشتی میساخت و هر بار که گروهی از سران قومش بر او میگذشتند او را مسخره میکردند. گفت: اگر ما را مسخره میکنید، ما نیز همانگونه که شما مسخره میکنید شما را مسخره خواهیم کرد.
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابٌ مُّقِیمٌ ﴿٣٩﴾
پس به زودی خواهید دانست که چه کسی را عذابی خوارکننده فرا میگیرد و عذابی پایدار بر او فرود میآید.
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِیهَا مِن کُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ وَأَهْلَکَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ ۚ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِیلٌ ﴿٤٠﴾
تا هنگامی که فرمان ما فرا رسید و آب از تنور جوشید، گفتیم: از هر موجودی یک جفت و خانوادهات ـ جز آن کس که حکم نابودیاش پیش از این صادر شده ـ و کسانی را که ایمان آوردهاند در آن سوار کن؛ و جز اندکی با او ایمان نیاوردند.
وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا ۚ إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿٤١﴾
و گفت: در آن سوار شوید، به نام خدا حرکتش و ایستادنش است؛ بیگمان پروردگار من آمرزنده مهربان است.
وَهِیَ تَجْرِی بِهِمْ فِی مَوْجٍ کَالْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ابْنَهُ وَکَانَ فِی مَعْزِلٍ یَا بُنَیَّ ارْکَب مَّعَنَا وَلَا تَکُن مَّعَ الْکَافِرِینَ ﴿٤٢﴾
و کشتی آنان را در میان موجهایی همچون کوهها میبرد، و نوح پسرش را که در کناری بود صدا زد: ای پسرم! با ما سوار شو و با کافران مباش.
قَالَ سَآوِی إِلَىٰ جَبَلٍ یَعْصِمُنِی مِنَ الْمَاءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ الْیَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَیْنَهُمَا الْمَوْجُ فَکَانَ مِنَ الْمُغْرَقِینَ ﴿٤٣﴾
گفت: به کوهی پناه میبرم که مرا از آب حفظ کند. نوح گفت: امروز در برابر فرمان خدا هیچ پناهی نیست مگر برای کسی که او رحم کند. و موج میان آن دو حائل شد و او از غرقشدگان گردید.
وَقِیلَ یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءَکِ وَیَا سَمَاءُ أَقْلِعِی وَغِیضَ الْمَاءُ وَقُضِیَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِیِّ ۖ وَقِیلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ﴿٤٤﴾
و گفته شد: ای زمین! آب خود را فرو بر، و ای آسمان! بازایست. و آب فرو نشست و کار پایان یافت و کشتی بر کوه جودی قرار گرفت، و گفته شد: دور باد قوم ستمکار.
سوره طارق (آیات 1 تا 17)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿١﴾
سوگند به آسمان و به ستاره شبآینده.
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿٢﴾
و تو چه میدانی طارق چیست؟
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿٣﴾
ستاره درخشان و نافذ.
إِن کُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَیْهَا حَافِظٌ ﴿٤﴾
هیچ انسانی نیست مگر اینکه نگهبانی بر او گمارده شده است.
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾
پس انسان بنگرد که از چه آفریده شده است.
خُلِقَ مِن مَّاءٍ دَافِقٍ ﴿٦﴾
از آبی جهنده آفریده شده است.
یَخْرُجُ مِن بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿٧﴾
که از میان پشت و سینه بیرون میآید.
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿٨﴾
بیگمان خداوند بر بازگرداندن او تواناست.
یَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿٩﴾
روزی که رازها آشکار میشود.
فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿١٠﴾
و برای او نه نیرویی خواهد بود و نه یاوری.
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿١١﴾
سوگند به آسمان که باران را بازمیگرداند.
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿١٢﴾
و سوگند به زمین که شکاف برمیدارد.
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿١٣﴾
که این [قرآن] سخنی جداکننده و قاطع است.
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿١٤﴾
و شوخی نیست.
إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْدًا ﴿١٥﴾
آنان نیرنگی میاندیشند.
وَأَکِیدُ کَیْدًا ﴿١٦﴾
و من نیز تدبیری میکنم.
فَمَهِّلِ الْکَافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدًا ﴿١٧﴾
پس کافران را مهلت ده، اندکی آنان را مهلت بده.
سوره قریش (آیات 1 تا 4)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
لِإِیلَافِ قُرَیْشٍ ﴿١﴾
برای الفت و همبستگی قریش،
إِیلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّیْفِ ﴿٢﴾
الفت آنان در سفر زمستان و تابستان.
فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَیْتِ ﴿٣﴾
پس باید پروردگار این خانه [کعبه] را بپرستند.
الَّذِی أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ﴿٤﴾
همان که آنان را از گرسنگی سیر کرد و از ترس ایمن ساخت.
قطعات صوتی
-
عنوانزمانتعداد پخش
-
24:231تلاوت سورههاي هود (آيات 36 تا 44)، طارق (آيات 1 تا 17) و قريش (آيات 1 تا 4) با صداي قاسم مقدمي
