فهرست
سوره قمر 54 تا آخر،رحمن 1تا27، بلد، شمس، فاتحه، بقره 1تا2

تلاوت تحقیق عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره قمر 54 تا آخر،رحمن 1تا27، بلد، شمس، فاتحه، بقره 1تا2

  • 28 دقیقه مدت
  • 418 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
تلاوت تحقیق عبدالباسط محمد عبدالصمد، این تلاوت در سال 1956 میلادی در کشور مصر اجرا گردیده است.
سوره 54: القمر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿54﴾

پرهیزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند. (54)



فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ ﴿55﴾

در جایگاه صدق نزد خداوند مالک مقتدر. (55)



سوره 55: الرحمن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

الرَّحْمَنُ ﴿1﴾

خداوند رحمن. (1)



عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿2﴾

قرآن را تعلیم فرمود. (2)



خَلَقَ الْإِنْسَانَ ﴿3﴾

انسان را آفرید. (3)



عَلَّمَهُ الْبَیَانَ ﴿4﴾

و به او بیان را تعلیم کرد. (4)



الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿5﴾

خورشید و ماه بر طبق حساب منظمی می‏گردند. (5)



وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ یَسْجُدَانِ ﴿6﴾

و گیاه و درخت برای او سجده می‏کن (6)



وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ ﴿7﴾

و آسمان را برافراشت و میزان و قانون (در آن) گذاشت. (7)



أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزَانِ ﴿8﴾

تا در میزان طغیان نکنید (و از مسیر عدالت منحرف نشوید). (8)



وَأَقِیمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِیزَانَ ﴿9﴾

وزن را بر اساس عدل برپا دارید و در میزان کم نگذارید. (9)



وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

و زمین را برای خلایق آفرید. (10)



فِیهَا فَاکِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَکْمَامِ ﴿11﴾

که در آن میوه‏ ها و نخلهای پرشکوفه است. (11)



وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّیْحَانُ ﴿12﴾

و دانه‏ هائی که همراه با ساقه و برگی است که به صورت کاه درمی آید، و گیاهان خوشبو. (12)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿13﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‏کنید شما ای گروه انس و جن ؟ (13)



خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ کَالْفَخَّارِ ﴿14﴾

انسان را از گل خشکیده‏ ای همچون سفال آفرید. (14)



وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ ﴿15﴾

و جن را از شعله‏ های مختلط و متحرک آتش! (15)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿16﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‏کنید؟ (16)



رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ ﴿17﴾

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است. (17)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿18﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‏کنید؟ (18)



مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿19﴾

دو دریای مختلف را در کنار هم قرار داد، در حالی که با هم تماس ‍ دارند. (19)



بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا یَبْغِیَانِ ﴿20﴾

اما در میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی‏کند! (20)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿21﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‏کنید؟ (21)



یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿22﴾

از آن دو لؤ لؤ و مرجان خارج می‏شود. (22)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿23﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‏کنید؟ (23)



وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِی الْبَحْرِ کَالْأَعْلَامِ ﴿24﴾

و برای او است کشتیهای ساخته شده‏ ای که در دریا به حرکت درمی آیند که همچون کوهی هستند! (24)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿25﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‏کنید؟ (25)



کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ ﴿26﴾

تمام کسانی که روی آن (زمین) هستند فانی می‏شوند. (26)



وَیَبْقَى وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ ﴿27﴾

و تنها ذات ذو الجلال و گرامی پروردگارت باقی می‏ماند. (27)

سوره 90: البلد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾

قسم به این شهر مقدس (مکه). (1)

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾

شهری که تو ساکن (2)

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

و قسم به پدر و فرزندش (ابراهیم خلیل و اسماعیل ذبیح). (3)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿4﴾

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او مملو از رنجها است). (4)

أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾

آیا او گمان می‏کند که هیچ کس قادر نیست بر او دست یابد؟! (5)

یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿6﴾

می گوید: مال زیادی را (در کارهای خیر) تلف کرده‏ ام! (6)

أَیَحْسَبُ أَنْ لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا گمان می‏کند هیچ کس او را ندیده (و نمی‏بیند)؟ (7)

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ ﴿8﴾

آیا برای او (انسان) دو چشم قرار ندادیم ؟ (8)

وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿9﴾

و یک زبان و دو لب ؟ (9)

وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿10﴾

و او را به خیر و شرش هدایت نمودیم. (10)

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾

ولی او (انسان ناسپاس) از آن گردنه مهم بالا نرفت! (11)

وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و تو نمی‏دانی آن گردنه چیست ؟ (12)

فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

آزاد کردن برده است! (13)

أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾

یا اطعام کردن در روز گرسنگی. (14)

یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

یتیمی از خویشاوندان را. (15)

أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾

یا مستمندی به خاک افتاده را. (16)

ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

سپس از کسانی بوده باشد که ایمان آورده، و یکدیگر را به شکیبائی و رحمت توصیه می‏کنند. (17)

أُولَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿18﴾

آنها اصحاب الیمین هستند (و نامه اعمالشان را به دست راستشان می‏دهند). (18)

وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿19﴾

و کسانی که آیات ما را انکار کرده‏ اند افرادی شومند و نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‏شود. (19)

عَلَیْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿20﴾

بر آنها آتشی است فرو بسته (که راه فراری از آن نیست). (20)

سوره 91: الشمس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾

به خورشید و گسترش نور آن سوگند! (1)

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾

و به ماه در آن هنگام که بعد از آن در آید (2)

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد (3)

وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿4﴾

و قسم به شب آن هنگام که صفحه زمین را بپوشاند (4)

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده. (5)

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾

و قسم به زمین و کسی که آن را گسترانیده. (6)

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾

و سوگند به نفس آدمی و آن کس که آن را منظم ساخته، (7)

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾

سپس فجور و تقوا (شر و خیر) را به او الهام کرده است (8)

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاهَا ﴿9﴾

که هر کس نفس خود را تزکیه کرده، رستگار شده (9)

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿10﴾

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است. (10)

کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾

قوم ثمود بر اثر طغیان (پیامبرشان را) تکذیب کردند. (11)

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾

آنگاه که شقی ترین آنها بپاخاست. (12)

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا ﴿13﴾

و فرستاده الهی (صالح) به آنها گفت ناقه خدا را با آبشخورش ‍ واگذارید (و مزاحم آن نشوید). (13)

فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾

ولی آنها او را تکذیب نمودند و ناقه را پی کردند و به هلاکت رساندند، لذا پروردگارشان آنها را به خاطر گناهی که مرتکب شده بودند در هم کوبید و سرزمینشان را صاف و مسطح نمود! (14)

وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾

و او هرگز از فرجام این کار بیم ندارد (15)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

به نام خداوند بخشنده و مهربان (1)



الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است. (2)



الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

خداوندی که بخشنده و بخشایشگر است (و رحمت عام و خاصش همه را رسیده). (3)



مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

خدائی که مالک روز جزاست. (4)



إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

تنها تو را می‏پرستیم و تنها از تو یاری میجوئیم. (5)



اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ ﴿6﴾

ما را به راه راست هدایت فرما. (6)



صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ ﴿7﴾

راه آنها که بر آنان نعمت دادی نه آنها که بر ایشان غضب کردی و نه گمراهان! (7)

سوره 2: البقرة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

الم ﴿1﴾

الم (1)



ذَلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِلْمُتَّقِینَ ﴿2﴾

این کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد، و مایه هدایت پرهیزکاران است. (2)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 28:32

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن