فهرست
سوره حجر 85 تا آخر، قیامه، نصر، اخلاص، فلق، ناس، فاتحه

تلاوت تحقیق عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره حجر 85 تا آخر، قیامه، نصر، اخلاص، فلق، ناس، فاتحه

  • 34 دقیقه مدت
  • 276 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
تلاوت تحقیق عبدالباسط محمد عبدالصمد، این تلاوت در سال 1966 میلادی در کشور آفریقای جنوبی اجرا گردیده است.
سوره 15: الحجر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ ﴿85﴾

ما آسمان و زمین و آنچه میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم، و ساعت موعود (قیامت) قطعا فرا خواهد رسید، از آنها (دشمنان) به خوبی صرفنظر کن (و آنها را به نادانیهایشان ملامت ننما). (85)



إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ ﴿86﴾

پروردگار تو آفریننده آگاه است. (86)



وَلَقَدْ آتَیْنَاکَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنَ الْعَظِیمَ ﴿87﴾

ما به تو سوره حمد و قرآن عظیم دادیم. (87)



لَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ ﴿88﴾

(بنابراین) هرگز چشم خود را به نعمتهای (مادی) که به گروههائی از آنها (کفار) دادیم میفکن، و بخاطر آنچه آنها دارند غمگین مباش و بال و پر خود را برای مؤ منین فرود آر. (88)



وَقُلْ إِنِّی أَنَا النَّذِیرُ الْمُبِینُ ﴿89﴾

و بگو من انذار کننده آشکارم. (89)



کَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِینَ ﴿90﴾

(ما بر آنها عذابی می‏فرستیم) همانگونه که بر تجزیه گران (آیات الهی) فرستادیم. (90)



الَّذِینَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِینَ ﴿91﴾

همانها که قرآن را تقسیم کردند (آنچه را به سودشان بود پذیرفتند، و آنچه بر خلاف هوسهایشان بود ترک نمودند)! (91)



فَوَرَبِّکَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿92﴾

به پروردگارت سوگند از همه آنها سؤ ال خواهیم کرد... (92)



عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿93﴾

از آنچه عمل می‏کردند! (93)



فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ ﴿94﴾

آشکار آنچه را ماموریت داری بیان کن و از مشرکان روی گردان (و به آنها اعتنا نکن) (94)



إِنَّا کَفَیْنَاکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ ﴿95﴾

ما شر استهزا کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد. (95)



الَّذِینَ یَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿96﴾

آنها که با خدا معبود دیگری قرار دادند اما به زودی می‏فهمند. (96)



وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّکَ یَضِیقُ صَدْرُکَ بِمَا یَقُولُونَ ﴿97﴾

ما می‏دانیم سینه تو از آنچه آنها می‏گویند تنگ می‏شود (و تو را سخت ناراحت می‏کنند). (97)



فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَکُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ ﴿98﴾

(برای دفع ناراحتی آنان) پروردگارت را تسبیح و حمد گو، و از سجده کنندگان باش. (98)



وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ ﴿99﴾

و پروردگارت را عبادت کن تا یقین (مرگ) فرا رسد. (99)

سوره 75: القیامة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

لَا أُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیَامَةِ ﴿1﴾

سوگند به روز قیامت. (1)

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿2﴾

و سوگند به نفس لوامه، وجدان بیدار و ملامتگر، (که رستاخیز حق است). (2)

أَیَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿3﴾

آیا انسان می‏پندارد که استخوانهای او را جمع نخواهیم کرد؟ (3)

بَلَى قَادِرِینَ عَلَى أَنْ نُسَوِّیَ بَنَانَهُ ﴿4﴾

آری قادریم که (حتی خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب کنیم. (4)

بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿5﴾

(انسان شک در معاد ندارد) بلکه او می‏خواهد (آزاد باشد و) مادام العمر گناه کند. (5)

یَسْأَلُ أَیَّانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ ﴿6﴾

(لذا) می‏پرسد قیامت کی خواهد آمد. (6)

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿7﴾

در آن هنگام چشمها از شدت وحشت به گردش در می‏آید. (7)

وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿8﴾

و ماه بینور گردد. (8)

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿9﴾

و خورشید و ماه یکجا جمع شوند. (9)

یَقُولُ الْإِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ أَیْنَ الْمَفَرُّ ﴿10﴾

آن روز انسان می‏گوید: را فرار کجاست ؟ (10)

کَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾

هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد. (11)

إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾

و قرارگاه نهائی تنها به سوی پروردگار تو است. (12)

یُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾

و در آن روز انسان را از تمام کارهائی که از پیش یا پس فرستاده، آگاه می‏کنند. (13)

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ ﴿14﴾

بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است. (14)

وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِیرَهُ ﴿15﴾

هر چند (در ظاهر) برای خود عذرهائی بتراشد. (15)

لَا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿16﴾

زبانت را به خاطر عجله برای خواندن آن (قرآن) حرکت مده. (16)

إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿17﴾

چرا که جمع و خواندن آن بر عهده ماست. (17)

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿18﴾

و هنگامی که ما آن را خواندیم از آن پیروی کن. (18)

ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُ ﴿19﴾

سپس بیان (و توضیح) آن نیز بر عهده ماست. (19)

کَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿20﴾

چنین نیست که شما می‏پندارید (و دلایل معاد را مخفی می‏شمرید) بلکه شما دنیای زودگذر را دوست دارید (و هوسرانی بیقید و شرط را). (20)

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ﴿21﴾

و آخرت را رها می‏کنید. (21)

وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ﴿22﴾

در آن روز صورتهائی شاداب و مسرور است. (22)

إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿23﴾

و به پروردگارش می‏نگرد! (23)

وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿24﴾

و در آن روز صورتهائی درهم کشیده است. (24)

تَظُنُّ أَنْ یُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿25﴾

زیرا می‏داند عذابی در مورد او انجام می‏شود که پشت را درهم می‏شکند! (25)

کَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِیَ ﴿26﴾

چنین نیست، او هرگز ایمان نمی‏آورد تا جان به گلوگاهش ‍ رسد. (26)

وَقِیلَ مَنْ رَاقٍ ﴿27﴾

و گفته شود: آیا کسی هست که این بیمار را از مرگ نجات دهد؟! (27)

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿28﴾

و یقین به فراق از دنیا پیدا کند. (28)

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿29﴾

و ساق پاها (از شدت جان دادن) به هم می‏پیچید. (29)

إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿30﴾

(آری) در آن روز مسیر همه به سوی (دادگاه) پروردگارت خواهد بود. (30)

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى ﴿31﴾

او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند (31)

وَلَکِنْ کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿32﴾

بلکه تکذیب کرد، و روی گردان شد. (32)

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ یَتَمَطَّى ﴿33﴾

سپس به سوی خانواده خود بازگشت در حالی که متکبرانه قدم بر می‏داشت. (33)

أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿34﴾

عذاب الهی برای تو شایسته تر است، شایسته تر! (34)

ثُمَّ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿35﴾

سپس عذاب الهی برای تو شایسته تر است، شایسته تر! (35)

أَیَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ یُتْرَکَ سُدًى ﴿36﴾

آیا انسان گمان می‏کند بیهوده و بیهدف رها می‏شود؟ (36)

أَلَمْ یَکُ نُطْفَةً مِنْ مَنِیٍّ یُمْنَى ﴿37﴾

آیا او نطفه‏ ای از منی که در رحم ریخته می‏شود نبود؟ (37)

ثُمَّ کَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿38﴾

سپس به صورت خون بسته در آمد، و او را آفرید و موزون ساخت ؟ (38)

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالْأُنْثَى ﴿39﴾

و از او دو زوج مذکر و مؤ نث آفرید. (39)

أَلَیْسَ ذَلِکَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ یُحْیِیَ الْمَوْتَى ﴿40﴾

آیا چنین کسی قادر نیست که مردگان را زنده کند؟! (40)

سوره 110: النصر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿1﴾

هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرا رسد. (1)

وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿2﴾

و مردم را ببینی گروه گروه وارد دین خدا می‏شوند. (2)

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّابًا ﴿3﴾

پروردگارت را تسبیح و حمد کن، و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه پذیر است. (3)

سوره 112: الإخلاص

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

بگو: خداوند یکتا و یگانه است. (1)

اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‏کنند: (2)

لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

نزاد و زاده نشد. (3)

وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾

و برای او هرگز شبیه و مانندی نبوده است. (4)

سوره 113: الفلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿1﴾

بگو پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح. (1)

مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

از شر تمام آنچه آفریده است. (2)

وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

و از شر هر موجود مزاحمی هنگامی که وارد می‏شود. (3)

وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴿4﴾

و از شر آنها که در گره‏ ها می‏دمند (و هر تصمیمی را سست می‏کنند). (4)

وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

و از شر هر حسودی هنگامی که حسد می‏ورزد. (5)

سوره 114: الناس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾

بگو پناه می‏برم به پروردگار مردم. (1)

مَلِکِ النَّاسِ ﴿2﴾

به مالک و حاکم مردم. (2)

إِلَهِ النَّاسِ ﴿3﴾

به خدا و معبود مردم (3)

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿4﴾

از شر وسواس خناس. (4)

الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾

که در سینه‏ های انسانها وسوسه می‏کند. (5)

مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ﴿6﴾

خواه از جن باشد یا از انسان! (6)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 34:30

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن