فهرست
غاشیه ، شمس

تلاوت تحقیق محمود بجرمی غاشیه ، شمس

  • 8 دقیقه مدت
  • 54 دریافت شده
تلاوت: غیرایرانی متاخر
تلاوت: کامل
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصر
این تلاوت شامل آیات 8 تا آخر سوره غاشیه و آیات 1 تا آخر سوره شمس می باشد.
در آن روز چهره‏هایى شادابند (8)
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾


از کوشش خود خشنودند (9)
لِسَعْیِهَا رَاضِیَةٌ ﴿9﴾


در بهشت برین‏اند (10)
فِی جَنَّةٍ عَالِیَةٍ ﴿10﴾


سخن بیهوده‏اى در آنجا نشنوند (11)
لَّا تَسْمَعُ فِیهَا لَاغِیَةً ﴿11﴾


در آن چشمه‏اى روان باشد (12)
فِیهَا عَیْنٌ جَارِیَةٌ ﴿12﴾


تختهایى بلند در آنجاست (13)
فِیهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿13﴾


و قدحهایى نهاده شده (14)
وَأَکْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿14﴾


و بالشهایى پهلوى هم [چیده] (15)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾


و فرشهایى [زربفت] گسترده (16)
وَزَرَابِیُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾


آیا به شتر نمى‏نگرند که چگونه آفریده شده (17)
أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾


و به آسمان که چگونه برافراشته شده (18)
وَإِلَى السَّمَاء کَیْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾


و به کوه‏ها که چگونه برپا داشته شده (19)
وَإِلَى الْجِبَالِ کَیْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾


و به زمین که چگونه گسترده شده است (20)
وَإِلَى الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾


پس تذکر ده که تو تنها تذکردهنده‏اى (21)
فَذَکِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَکِّرٌ ﴿21﴾


بر آنان تسلطى ندارى (22)
لَّسْتَ عَلَیْهِم بِمُصَیْطِرٍ ﴿22﴾


مگر کسى که روى بگرداند و کفر ورزد (23)
إِلَّا مَن تَوَلَّى وَکَفَرَ ﴿23﴾


که خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب کند (24)
فَیُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَکْبَرَ ﴿24﴾


در حقیقت بازگشت آنان به سوى ماست (25)
إِنَّ إِلَیْنَا إِیَابَهُمْ ﴿25﴾


آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست (26)
ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ ﴿26﴾



سوره 91: الشمس




به نام خداوند رحمتگر مهربان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


سوگند به خورشید و تابندگى‏اش (1)
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾


سوگند به ماه چون پى [خورشید] رود (2)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾


سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند (3)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾


سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد (4)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿4﴾


سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت (5)
وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾


سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد (6)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾


سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد (7)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾


سپس پلیدکارى و پرهیزگارى‏اش را به آن الهام کرد (8)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾


که هر کس آن را پاک گردانید قطعا رستگار شد (9)
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا ﴿9﴾


و هر که آلوده‏اش ساخت قطعا درباخت (10)
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿10﴾


[قوم] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند (11)
کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾


آنگاه که شقى‏ترینشان بر[پا] خاست (12)
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾


پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار ماده‏شتر خدا و [نوبت] آب‏خوردنش را [حرمت نهید] (13)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا ﴿13﴾


و[لى] دروغزنش خواندند و آن [ماده‏شتر] را پى کردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد (14)
فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾


و از پیامد کار خویش بیمى به خود راه نداد (15)
وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾


قطعات صوتی

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن