- 543
تسنیم 97 - آیات 114 تا 121 سوره نساء
در این برنامه تلاوت ترتیل محمد جبریل و ترجمه شنیداری صفحه 97 قرآن کریم شامل آیات 114 تا 121 سوره نساء را به قلم استاد بهاء الدین خرمشاهی می شنوید .
لَا خَیْرَ فِی کَثِیرٍ مِنْ نَجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَیْنَ النَّاسِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا ﴿114﴾ در اغلب رازگویىهاى ایشان خیرى نیست، مگر آنکه کسى به صدقه یا به نیکوکارى یا اصلاح بین مردم بپردازد و هر کس که در طلب خشنودى خداوند چنین کارى کند، به زودى به او پاداش بزرگى خواهیم داد (114) وَمَنْ یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِیرًا ﴿115﴾ و هرکس پس از آنکه حق و هدایت برایش آشکار شد با پیامبر مخالفت کند و راهى جز راه مسلمانان در پیش گیرد، او را با مراد خویش وامىگذاریم و به دوزخش در مىآوریم و چه بد سرانجامى است (115) إِنَّ اللَّهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَنْ یَشَاءُ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِیدًا ﴿116﴾ خداوند [این گناه را] نمىآمرزد که برایش شریک قائل شوند، و جز این [هر گناهى] را براى هرکس که بخواهد مىآمرزد و هرکس به خداوند شرکورزد، دچار گمراهى دور و درازى شده است (116) إِنْ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِنَاثًا وَإِنْ یَدْعُونَ إِلَّا شَیْطَانًا مَرِیدًا ﴿117﴾ اینان به جاى خداوند جز مادگانى را نمىپرستند، و جز شیطان سرکش را پرستش نمىکنند (117) لَعَنَهُ اللَّهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِکَ نَصِیبًا مَفْرُوضًا ﴿118﴾ که خداوند او را گرفتار لعنت کرد و او گفت از بندگان تو سهم معینى برمىگیرم (118) وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّیَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُبَتِّکُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُغَیِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَمَنْ یَتَّخِذِ الشَّیْطَانَ وَلِیًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُبِینًا ﴿119﴾ و آنگاه آنان را به گمراهى مىکشانم و به [دام] آرزوهاى دور و دراز مىاندازم و مىفرمایمشان تا گوشهاى چارپایان را ببرند و مىفرمایمشان تا آفرینش الهى را دگرگون کنند، و هرکس که شیطان را به جاى خداوند دوست گیرد، آشکارا زیانکار شده است (119) یَعِدُهُمْ وَیُمَنِّیهِمْ وَمَا یَعِدُهُمُ الشَّیْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ﴿120﴾ به آنان وعده مىدهد و ایشان را به [دام] آرزو مىاندازد و شیطان وعدهاى جز فریب به آنان نمىدهد (120) أُولَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا یَجِدُونَ عَنْهَا مَحِیصًا ﴿121﴾ سرا و سرانجام ایشان جهنم است و گریزگاهى از آن ندارند (121)
لَا خَیْرَ فِی کَثِیرٍ مِنْ نَجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَیْنَ النَّاسِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا ﴿114﴾ در اغلب رازگویىهاى ایشان خیرى نیست، مگر آنکه کسى به صدقه یا به نیکوکارى یا اصلاح بین مردم بپردازد و هر کس که در طلب خشنودى خداوند چنین کارى کند، به زودى به او پاداش بزرگى خواهیم داد (114) وَمَنْ یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِیرًا ﴿115﴾ و هرکس پس از آنکه حق و هدایت برایش آشکار شد با پیامبر مخالفت کند و راهى جز راه مسلمانان در پیش گیرد، او را با مراد خویش وامىگذاریم و به دوزخش در مىآوریم و چه بد سرانجامى است (115) إِنَّ اللَّهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَنْ یَشَاءُ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِیدًا ﴿116﴾ خداوند [این گناه را] نمىآمرزد که برایش شریک قائل شوند، و جز این [هر گناهى] را براى هرکس که بخواهد مىآمرزد و هرکس به خداوند شرکورزد، دچار گمراهى دور و درازى شده است (116) إِنْ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِنَاثًا وَإِنْ یَدْعُونَ إِلَّا شَیْطَانًا مَرِیدًا ﴿117﴾ اینان به جاى خداوند جز مادگانى را نمىپرستند، و جز شیطان سرکش را پرستش نمىکنند (117) لَعَنَهُ اللَّهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِکَ نَصِیبًا مَفْرُوضًا ﴿118﴾ که خداوند او را گرفتار لعنت کرد و او گفت از بندگان تو سهم معینى برمىگیرم (118) وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّیَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُبَتِّکُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُغَیِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَمَنْ یَتَّخِذِ الشَّیْطَانَ وَلِیًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُبِینًا ﴿119﴾ و آنگاه آنان را به گمراهى مىکشانم و به [دام] آرزوهاى دور و دراز مىاندازم و مىفرمایمشان تا گوشهاى چارپایان را ببرند و مىفرمایمشان تا آفرینش الهى را دگرگون کنند، و هرکس که شیطان را به جاى خداوند دوست گیرد، آشکارا زیانکار شده است (119) یَعِدُهُمْ وَیُمَنِّیهِمْ وَمَا یَعِدُهُمُ الشَّیْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ﴿120﴾ به آنان وعده مىدهد و ایشان را به [دام] آرزو مىاندازد و شیطان وعدهاى جز فریب به آنان نمىدهد (120) أُولَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا یَجِدُونَ عَنْهَا مَحِیصًا ﴿121﴾ سرا و سرانجام ایشان جهنم است و گریزگاهى از آن ندارند (121)