قرآن ترجمه، سوره مائده آیات 37 تا 41
یُرِیدُونَ أَنْ یَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخَارِجِینَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِیمٌ ﴿37﴾
دائم میخواهند از آتش فرار کنند؛ ولی نمیتوانند از آنجا فرار کنند. آخر، عذابشان دائمی است. (37)
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَیْدِیَهُمَا جَزَاءً بِمَا کَسَبَا نَکَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿38﴾
چهار انگشتِ دست راست مرد و زنِ دزد را بهسزای کار زشتی که کردهاند و بهعنوان مجازات الهی، قطع کنید. خدا شکستناپذیرِ کاردرست است.(38)
فَمَنْ تَابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿39﴾
اما کسی که بعد از دزدی و قبل از اینکه بتوانید دستگیرش کنید، توبه کند و مال دزدی را به صاحبش برگرداند، خدا به او لطف میکند و مجازات دزدی در حقّش اجرا نمیشود؛ چون خدا آمرزندۀ مهربان است. (39)
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ وَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿40﴾
مگر نمیدانی که فرمانرواییِ آسمانها و زمین فقط در اختیار اوست: هرکه را مستحق عذاب ببیند، مجازات میکند و هرکه را لایق آمرزش ببیند، میآمرزد. آخر، خدا از عهدۀ هر کاری برمیآید. (40)
یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ لَا یَحْزُنْکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ مِنَ الَّذِینَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِینَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِینَ لَمْ یَأْتُوکَ یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ یَقُولُونَ إِنْ أُوتِیتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِکَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَیْئًا أُولَئِکَ الَّذِینَ لَمْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿41﴾
پیامبر! نکند کسانی غصهدارت کنند که برای غوطهورشدن در بیدینی، سر از پا نمیشناسند: از منافقها گرفته که بهزبان میگویند: «اسلام آوردهایم» ولی در دل ایمان نیاوردهاند، تا یهودیها. منظور، یهودیهای سادهلوحی است که هم دروغبافی زمامدارانشان را میشنوند و هم برای عالمانشان خبرچینی میکنند؛ همان عالمانی که مطالب تورات را تغییر میدهند یا کموزیاد میکنند و به آن عوام سادهلوح میگویند: «پیامبر اسلام اگر همانی را به شما گفت که ما گفتیم، از او قبول کنید؛ وگرنه از او دوری کنید!» البته آنهایی که خدا از سرِ بیلیاقتیشان بخواهد گرفتارشان کند، در برابر خواستۀ خدا کاری از دستت برایشان ساخته نیست. آنها کسانیاند که خدا نخواسته است وجودشان را پاک کند. در دنیا با خفتوخواری زندگی میکنند و در آخرت هم عذابی بیاندازه در انتظارشان است.(41)
یُرِیدُونَ أَنْ یَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخَارِجِینَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِیمٌ ﴿37﴾
دائم میخواهند از آتش فرار کنند؛ ولی نمیتوانند از آنجا فرار کنند. آخر، عذابشان دائمی است. (37)
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَیْدِیَهُمَا جَزَاءً بِمَا کَسَبَا نَکَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿38﴾
چهار انگشتِ دست راست مرد و زنِ دزد را بهسزای کار زشتی که کردهاند و بهعنوان مجازات الهی، قطع کنید. خدا شکستناپذیرِ کاردرست است.(38)
فَمَنْ تَابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿39﴾
اما کسی که بعد از دزدی و قبل از اینکه بتوانید دستگیرش کنید، توبه کند و مال دزدی را به صاحبش برگرداند، خدا به او لطف میکند و مجازات دزدی در حقّش اجرا نمیشود؛ چون خدا آمرزندۀ مهربان است. (39)
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ وَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿40﴾
مگر نمیدانی که فرمانرواییِ آسمانها و زمین فقط در اختیار اوست: هرکه را مستحق عذاب ببیند، مجازات میکند و هرکه را لایق آمرزش ببیند، میآمرزد. آخر، خدا از عهدۀ هر کاری برمیآید. (40)
یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ لَا یَحْزُنْکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ مِنَ الَّذِینَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِینَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِینَ لَمْ یَأْتُوکَ یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ یَقُولُونَ إِنْ أُوتِیتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِکَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَیْئًا أُولَئِکَ الَّذِینَ لَمْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿41﴾
پیامبر! نکند کسانی غصهدارت کنند که برای غوطهورشدن در بیدینی، سر از پا نمیشناسند: از منافقها گرفته که بهزبان میگویند: «اسلام آوردهایم» ولی در دل ایمان نیاوردهاند، تا یهودیها. منظور، یهودیهای سادهلوحی است که هم دروغبافی زمامدارانشان را میشنوند و هم برای عالمانشان خبرچینی میکنند؛ همان عالمانی که مطالب تورات را تغییر میدهند یا کموزیاد میکنند و به آن عوام سادهلوح میگویند: «پیامبر اسلام اگر همانی را به شما گفت که ما گفتیم، از او قبول کنید؛ وگرنه از او دوری کنید!» البته آنهایی که خدا از سرِ بیلیاقتیشان بخواهد گرفتارشان کند، در برابر خواستۀ خدا کاری از دستت برایشان ساخته نیست. آنها کسانیاند که خدا نخواسته است وجودشان را پاک کند. در دنیا با خفتوخواری زندگی میکنند و در آخرت هم عذابی بیاندازه در انتظارشان است.(41)

