- 276
صفحه ﴿376﴾
قرآن ترجمه، سوره شعرا آیات 207 تا 227
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا کَانُوا یُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾
آن چند سال برخورداریِ بیشتر هم، دردی از آنها دوا نخواهد کرد؟! 207
وَمَا أَهْلَکْنَا مِن قَرْیَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨﴾
هر شهری را که نابود کردیم، حتماً قبلش هشداردهندگانی داشتند 208
ذِکْرَىٰ وَمَا کُنَّا ظَالِمِینَ ﴿٢٠٩﴾
تا ساکنانش را بهخود بیاورند؛ زیرا ما به کسی بد نمیکنیم. 209
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیَاطِینُ ﴿٢١٠﴾
بله، جنّیانِ شرور پیک وحی نبودهاند. 210
وَمَا یَنبَغِی لَهُمْ وَمَا یَسْتَطِیعُونَ ﴿٢١١﴾
آنها نه لیاقتِ این را دارند و نه توانش را؛ 211
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢﴾
زیرا آنها از شنیدن مستقیمِ کلام الهی محروماند. 212
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَکُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِینَ ﴿٢١٣﴾
با توجه به همۀ اینها، همردیفِ خدا معبود دیگری را صدا نزن که عذاب میشوی. 213
وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ ﴿٢١٤﴾
مأموریت علنیات را هم از خویشان نزدیکت شروع کن. 214
وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿٢١٥﴾
هر کدامشان با باورکردن حرفهایت پیرو تو شدند، زیر پَروبالشان را بگیر. 215
فَإِنْ عَصَوْکَ فَقُلْ إِنِّی بَرِیءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦﴾
اگر هم از تو نافرمانی کردند، بگو: «من دیگر کاری به کارتان ندارم!» 216
وَتَوَکَّلْ عَلَى الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ ﴿٢١٧﴾
همچنین، بر آن شکستناپذیرِ مهربان توکل کن؛ 217
الَّذِی یَرَاکَ حِینَ تَقُومُ ﴿٢١٨﴾
همانکه وقتی به نماز میایستی، تو را میبیند 218
وَتَقَلُّبَکَ فِی السَّاجِدِینَ ﴿٢١٩﴾
و حالاتت را میان سجدهکنندگان زیر نظر دارد. 219
إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿٢٢٠﴾
زیرا فقط اوست شنوای دعاها و دانای نیازها. 220
هَلْ أُنَبِّئُکُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّیَاطِینُ ﴿٢٢١﴾
به بتپرستها بگو: «خبرتان بکنم که جنّیانِ شرور بر چه کسی فرود میآیند؟! 221
تَنَزَّلُ عَلَىٰ کُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ ﴿٢٢٢﴾
بر هر دروغبافِ سهلانگاری فرود میآیند 222
یُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَکْثَرُهُمْ کَاذِبُونَ ﴿٢٢٣﴾
و شنیدههای خودشان را در فکر و دلش میاندازند و بیشترشان هم دروغگویند. 223
وَالشُّعَرَاءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿٢٢٤﴾
من شاعری خیالپرداز نیستم؛ چون مردمِ گمراه دنبال چنین شاعرانی راه میافتند.» 224
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِی کُلِّ وَادٍ یَهِیمُونَ ﴿٢٢٥﴾
مگر ندیدی که آنها از هر دری سخن میگویند؟! 225
وَأَنَّهُمْ یَقُولُونَ مَا لَا یَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦﴾
و حرفهایی میزنند که خودشان به آن عمل نمیکنند؟! 226
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَکَرُوا اللَّهَ کَثِیرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧﴾
جز آن شاعرانِ مؤمنی که کارهای خوب میکنند و خیلی بهیاد خدا هستند و بعد از آنکه ستم میبینند، انتقامشان را به زبان شعر میگیرند. بهزودی بتپرستهای ستمگر میفهمند که در چه چاهی گرفتار شدهاند! 227
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا کَانُوا یُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾
آن چند سال برخورداریِ بیشتر هم، دردی از آنها دوا نخواهد کرد؟! 207
وَمَا أَهْلَکْنَا مِن قَرْیَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨﴾
هر شهری را که نابود کردیم، حتماً قبلش هشداردهندگانی داشتند 208
ذِکْرَىٰ وَمَا کُنَّا ظَالِمِینَ ﴿٢٠٩﴾
تا ساکنانش را بهخود بیاورند؛ زیرا ما به کسی بد نمیکنیم. 209
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیَاطِینُ ﴿٢١٠﴾
بله، جنّیانِ شرور پیک وحی نبودهاند. 210
وَمَا یَنبَغِی لَهُمْ وَمَا یَسْتَطِیعُونَ ﴿٢١١﴾
آنها نه لیاقتِ این را دارند و نه توانش را؛ 211
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢﴾
زیرا آنها از شنیدن مستقیمِ کلام الهی محروماند. 212
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَکُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِینَ ﴿٢١٣﴾
با توجه به همۀ اینها، همردیفِ خدا معبود دیگری را صدا نزن که عذاب میشوی. 213
وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ ﴿٢١٤﴾
مأموریت علنیات را هم از خویشان نزدیکت شروع کن. 214
وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿٢١٥﴾
هر کدامشان با باورکردن حرفهایت پیرو تو شدند، زیر پَروبالشان را بگیر. 215
فَإِنْ عَصَوْکَ فَقُلْ إِنِّی بَرِیءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦﴾
اگر هم از تو نافرمانی کردند، بگو: «من دیگر کاری به کارتان ندارم!» 216
وَتَوَکَّلْ عَلَى الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ ﴿٢١٧﴾
همچنین، بر آن شکستناپذیرِ مهربان توکل کن؛ 217
الَّذِی یَرَاکَ حِینَ تَقُومُ ﴿٢١٨﴾
همانکه وقتی به نماز میایستی، تو را میبیند 218
وَتَقَلُّبَکَ فِی السَّاجِدِینَ ﴿٢١٩﴾
و حالاتت را میان سجدهکنندگان زیر نظر دارد. 219
إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿٢٢٠﴾
زیرا فقط اوست شنوای دعاها و دانای نیازها. 220
هَلْ أُنَبِّئُکُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّیَاطِینُ ﴿٢٢١﴾
به بتپرستها بگو: «خبرتان بکنم که جنّیانِ شرور بر چه کسی فرود میآیند؟! 221
تَنَزَّلُ عَلَىٰ کُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ ﴿٢٢٢﴾
بر هر دروغبافِ سهلانگاری فرود میآیند 222
یُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَکْثَرُهُمْ کَاذِبُونَ ﴿٢٢٣﴾
و شنیدههای خودشان را در فکر و دلش میاندازند و بیشترشان هم دروغگویند. 223
وَالشُّعَرَاءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿٢٢٤﴾
من شاعری خیالپرداز نیستم؛ چون مردمِ گمراه دنبال چنین شاعرانی راه میافتند.» 224
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِی کُلِّ وَادٍ یَهِیمُونَ ﴿٢٢٥﴾
مگر ندیدی که آنها از هر دری سخن میگویند؟! 225
وَأَنَّهُمْ یَقُولُونَ مَا لَا یَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦﴾
و حرفهایی میزنند که خودشان به آن عمل نمیکنند؟! 226
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَکَرُوا اللَّهَ کَثِیرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧﴾
جز آن شاعرانِ مؤمنی که کارهای خوب میکنند و خیلی بهیاد خدا هستند و بعد از آنکه ستم میبینند، انتقامشان را به زبان شعر میگیرند. بهزودی بتپرستهای ستمگر میفهمند که در چه چاهی گرفتار شدهاند! 227