فهرست
سوره حجرات 13تا آخر، قاف 1تا آخر، انشراح، اخلاص

تلاوت تحقیق مصطفی اسماعیل سوره حجرات 13تا آخر، قاف 1تا آخر، انشراح، اخلاص

  • 49 دقیقه مدت
  • 853 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: مصری
تلاوت تحقیق مصطفی اسماعیل ، این تلاوت در سال 1957 میلادی در کشور سوریه ، شهر لاذقیه ، دانشگاه شیخ مغربی اجرا گردیده است
سوره 49: الحجرات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم، و تیره‏ ها و قبیله‏ ها قرار دادیم، تا یکدیگر را بشناسید، ولی گرامیترین شما نزد خداوند باتقواترین شماست، خداوند دانا و خبیر است. (13)



قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِنْ تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُمْ مِنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿14﴾

عربهای بادیه نشین گفتند: ایمان آورده‏ ایم، بگو شما ایمان نیاورده‏ اید ولی بگوئید اسلام آورده‏ ایم، اما هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است! و اگر از خدا و رسولش اطاعت کنید پاداش اعمال شما را به طور کامل می‏دهد، خداوند غفور و رحیم است. (14)



إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

مؤ منان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده‏ اند، سپس هرگز شک و تردیدی به خود راه نداده، و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کرده‏ اند، آنها راستگو یانند. (15)



قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

بگو: آیا خدا را از ایمان خود با خبر می‏سازید، او تمام آنچه را در آسمان و زمین است میداند، و خداوند از همه چیز آگاه است. (16)



یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُمْ بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

آنها بر تو منت می‏گذارند که اسلام آورده‏ اند، بگو اسلام خود را بر من منت مگذارید، بلکه خداوند بر شما منت می‏گذارد که شما را به سوی ایمان هدایت کرده، اگر (در ادعای ایمان) راستگو هستید. (17)



إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

خداوند غیب آسمانها و زمین را می‏داند و نسبت به آنچه انجام می‏دهید بیناست. (18)



سوره 50: ق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِیدِ ﴿1﴾

ق - سوگند به قرآن مجید. (1)



بَلْ عَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقَالَ الْکَافِرُونَ هَذَا شَیْءٌ عَجِیبٌ﴿2﴾

آنها تعجب کردند که پیامبری انذارگر از میان خودشان آمده، و کافران گفتند: این چیز عجیب است! (2)



أَإِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا ذَلِکَ رَجْعٌ بَعِیدٌ ﴿3﴾

آیا هنگامی که ما مردیم و خاک شدیم دو باره به زندگی باز می‏گردیم ؟ این بازگشتی است بعید! (3)



قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَعِنْدَنَا کِتَابٌ حَفِیظٌ ﴿4﴾

ولی ما می‏دانیم آنچه را زمین از بدن آنها می‏کاهد، و نزد ما کتابی است که همه چیز در آن محفوظ است. (4)



بَلْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَهُمْ فِی أَمْرٍ مَرِیجٍ ﴿5﴾

آنها حق را هنگامی که به سراغشان آمد تکذیب کردند لذا پیوسته در کار پراکنده خود متحیرند! (5)



أَفَلَمْ یَنْظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ کَیْفَ بَنَیْنَاهَا وَزَیَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوجٍ﴿6﴾

آیا آنها به آسمانی که بالای سرشان است نگاه نکردند که چگونه ما آنرا بنا کرده‏ ایم ؟ و چگونه به وسیله ستارگان زینت بخشیده‏ ایم ؟ و هیچ شکاف و ناموزونی در آن نیست! (6)



وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَیْنَا فِیهَا رَوَاسِیَ وَأَنْبَتْنَا فِیهَا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ﴿7﴾

و زمین را گسترش دادیم، و در آن کوههای عظیمی افکندیم، و از هر نوع گیاه بهجتانگیز رویاندیم. (7)



تَبْصِرَةً وَذِکْرَى لِکُلِّ عَبْدٍ مُنِیبٍ ﴿8﴾

تا وسیله بینائی و بیداری برای هر بنده توبه کاری باشد. (8)



وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُبَارَکًا فَأَنْبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِیدِ ﴿9﴾

و از آسمان آبی پر برکت فرستادیم و به وسیله آن باغها و دانه‏ هائی را که درو می‏کنند رویاندیم. (9)



وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِیدٌ ﴿10﴾

و نخلهای بلند قامت که میوههای متراکم دارند. (10)



رِزْقًا لِلْعِبَادِ وَأَحْیَیْنَا بِهِ بَلْدَةً مَیْتًا کَذَلِکَ الْخُرُوجُ ﴿11﴾

همه اینها به منظور بخشیدن روزی به بندگان است، و به وسیله باران زمین مرده را زنده کردیم، آری زنده شدن مردگان نیز همین گونه است. (11)



کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ ﴿12﴾

پیش از آنها قوم نوح و اصحاب الرس (قومی که در یمامه زندگی می‏کردند و پیامبری بنام حنظله داشتند) و قوم ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند. (12)



وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ ﴿13﴾

و همچنین قوم عاد و فرعون و قوم لوط. (13)



وَأَصْحَابُ الْأَیْکَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ کُلٌّ کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِیدِ ﴿14﴾

و اصحاب الایکه (قوم شعیب) و قوم تبع (که در سرزمین یمن زندگی می‏کردند) هر یک از آنها فرستادگان الهی را تکذیب کردند و وعده عذاب درباره آنها تحقق یافت. (14)



أَفَعَیِینَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ ﴿15﴾

آیا ما از آفرینش نخستین عاجز ماندیم (که قادر بر آفرینش ‍ رستاخیز نباشیم) ولی آنها (با این همه دلائل روشن) باز در آفرینش ‍ جدید تردید دارند. (15)



وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ ﴿16﴾

ما انسان را آفریدیم و وسوسه‏ های نفس او را می‏دانیم، و ما به او از رگ قلبش نزدیکتریم! (16)



إِذْ یَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّیَانِ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِیدٌ ﴿17﴾

به خاطر بیاورید هنگامی که دو فرشته راست و چپ که ملازم انسان هستند اعمال او را دریافت می‏دارند. (17)



مَا یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ ﴿18﴾

هیچ سخنی را انسان تلفظ نمی‏کند مگر اینکه نزد آن فرشته‏ ای مراقب و آماده برای انجام ماموریت است. (18)



وَجَاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِکَ مَا کُنْتَ مِنْهُ تَحِیدُ ﴿19﴾

و سرانجام سکرات مرگ به حق فرا می‏رسد (و به انسان گفته می‏شود) این همان چیزی است که از آن می‏گریختی! (19)



وَنُفِخَ فِی الصُّورِ ذَلِکَ یَوْمُ الْوَعِیدِ ﴿20﴾

و در صور دمیده می‏شود، آن روز، روز تحقق وعده وحشتناک است. (20)



وَجَاءَتْ کُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِیدٌ ﴿21﴾

و هر انسانی وارد محشر می‏گردد در حالی که همراه او سوق دهنده و گواهی است. (21)



لَقَدْ کُنْتَ فِی غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَکَشَفْنَا عَنْکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ﴿22﴾

(به او خطاب می‏شود) تو از این صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودی، و ما پرده را از چشم تو کنار زدیم، و امروز چشمت کاملا تیز بین است! (22)



وَقَالَ قَرِینُهُ هَذَا مَا لَدَیَّ عَتِیدٌ ﴿23﴾

فرشته همنشین او می‏گوید این نامه اعمال او است که نزد من حاضر و آماده است. (23)



أَلْقِیَا فِی جَهَنَّمَ کُلَّ کَفَّارٍ عَنِیدٍ ﴿24﴾

(خداوند فرمان می‏دهد:) در جهنم بیفکنید هر کافر متکبر و لجوج را. (24)



مَنَّاعٍ لِلْخَیْرِ مُعْتَدٍ مُرِیبٍ ﴿25﴾

آن کسی که شدیدا مانع خیر است، متجاوز است، و در شک و تردید (حتی دیگران را به تردید می‏افکند). (25)



الَّذِی جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَأَلْقِیَاهُ فِی الْعَذَابِ الشَّدِیدِ ﴿26﴾

آن کسی که معبود دیگری با خدا قرار داده (آری) او را در عذاب شدید بیفکنید! (26)



قَالَ قَرِینُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَیْتُهُ وَلَکِنْ کَانَ فِی ضَلَالٍ بَعِیدٍ ﴿27﴾

و همنشینش از شیاطین می‏گوید: پروردگارا من او را به طغیان وانداشتم لکن او خود در گمراهی دور و درازی بود. (27)



قَالَ لَا تَخْتَصِمُوا لَدَیَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَیْکُمْ بِالْوَعِیدِ ﴿28﴾

خداوند می‏گوید: نزد من جدال و مخاصمه نکنید، من قبلا به شما اتمام حجت کرده‏ ام. (28)



مَا یُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَیَّ وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ ﴿29﴾

سخن من تغییر ناپذیر است، و من هرگز به بندگانم ستم نخواهم کرد. (29)



یَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِیدٍ ﴿30﴾

به خاطر بیاورید روزی را که به جهنم می‏گوئیم آیا پر شده‏ ای ؟ و او می‏گوید آیا افزون بر این هم وجود دارد؟! (30)



وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ غَیْرَ بَعِیدٍ ﴿31﴾

(در آن روز) بهشت به پرهیزگاران نزدیک می‏شود، و فاصله‏ ای از آنها ندارد! (31)



هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِکُلِّ أَوَّابٍ حَفِیظٍ ﴿32﴾

این چیزی است که به شما وعده داده می‏شود و برای کسانی است که به سوی خدا باز می‏گردند، و پیمانها و احکام او را حفظ می‏کنند. (32)



مَنْ خَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُنِیبٍ ﴿33﴾

آنکس که از خداوند رحمان در نهان بترسد، و با قلبی پرانابه در محضر او حاضر شود (33)



ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُلُودِ ﴿34﴾

(به آنها می‏گویند) به سلامت وارد بهشت شوید، امروز روز جاودانی است. (34)



لَهُمْ مَا یَشَاءُونَ فِیهَا وَلَدَیْنَا مَزِیدٌ ﴿35﴾

هر چه بخواهند در آنجا برای آنها هست و نزد ما نعمتهای اضافی دیگری است (که به فکر هیچکس نمی‏رسد). (35)



وَکَمْ أَهْلَکْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِی الْبِلَادِ هَلْ مِنْ مَحِیصٍ ﴿36﴾

چه بسیار اقوامی را که قبل از آنها هلاک کردیم، اقوامی که از آنها قویتر بودند، و شهرها (و کشورها) را گشودند، آیا راه فراری وجود دارد؟ (36)



إِنَّ فِی ذَلِکَ لَذِکْرَى لِمَنْ کَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِیدٌ ﴿37﴾

در این تذکری است برای آن کس که عقل دارد، یا گوش فرادهد و حضور یابد. (37)



وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ ﴿38﴾

ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان آنهاست در شش روز (شش ‍ دوران) آفریدیم و هیچگونه رنج و تعبی به ما نرسید (با این حال چگونه زنده کردن مردگان برای ما مشکل است ؟). (38)



فَاصْبِرْ عَلَى مَا یَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ ﴿39﴾

در برابر آنچه آنها می‏گویند شکیبا باش، و تسبیح و حمد پروردگارت را قبل از طلوع آفتاب و پیش از غروب بجا آور. (39)



وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ ﴿40﴾

و در بخشی از شب او را تسبیح کن، و بعد از سجده‏ ها! (40)



وَاسْتَمِعْ یَوْمَ یُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَکَانٍ قَرِیبٍ ﴿41﴾

گوش فرا ده و منتظر روزی باش که منادی از مکان نزدیک ندا می‏دهد. (41)



یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَّیْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُرُوجِ ﴿42﴾

روزی که همگان صیحه رستاخیز را به حق می‏شنوند، آن روز روز خروج است. (42)



إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی وَنُمِیتُ وَإِلَیْنَا الْمَصِیرُ ﴿43﴾

مائیم که زنده می‏کنیم، و می‏میرانیم، و بازگشت تنها به سوی ما است. (43)



یَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَلِکَ حَشْرٌ عَلَیْنَا یَسِیرٌ ﴿44﴾

روزی که زمین از روی آنها شکافته می‏شود و به سرعت (از قبرها) خارج می‏گردند، و این جمع کردن برای ما آسان است. (44)



نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا یَقُولُونَ وَمَا أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَکِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ یَخَافُ وَعِیدِ ﴿45﴾

ما به آنچه آنها می‏گویند آگاهتریم و تو ماءمور به اجبار آنها نیستی، بنابراین به وسیله قرآن کسانی را که از عذاب من می‏ترسند متذکر ساز. (45)

سوره 94: الشرح

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ ﴿1﴾

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم ؟ (1)

وَوَضَعْنَا عَنْکَ وِزْرَکَ ﴿2﴾

و بار سنگین را از تو بر نداشتیم ؟ (2)

الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ ﴿3﴾

همان باری که سخت بر پشت تو سنگینی می‏کرد. (3)

وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ ﴿4﴾

و آوازه تو را بلند کردیم. (4)

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿5﴾

بنابراین مسلما با سختی آسانی است. (5)

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿6﴾

و مسلما با سختی آسانی است. (6)

فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿7﴾

پس هنگامی که از کار مهمی فارغ می‏شوی به مهم دیگری پرداز! (7)

وَإِلَى رَبِّکَ فَارْغَبْ ﴿8﴾

و به سوی پروردگارت توجه کن. (8)

سوره 112: الإخلاص

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

بگو: خداوند یکتا و یگانه است. (1)

اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‏کنند: (2)

لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

نزاد و زاده نشد. (3)

وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾

و برای او هرگز شبیه و مانندی نبوده است. (4)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 49:01

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن