- 290
تسنیم 339
آیات 56 تا 64 سوره حج با صدای محمد جبریل و ترجمه استاد بهاءالدین خرمشاهی.
الْمُلْکُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿56﴾
در چنین روزى فرمانروایى خاص خداوند است که میان آنان داورى مى کند، آنگاه کسانى که ایمان آورده اند و کارهاى شایسته کرده اند، در باغ هاى بهشتى پرناز و نعمت اند (56)
وَالَّذِینَ کَفَرُوا وَکَذَّبُوا بِآیَاتِنَا فَأُولَئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِینٌ ﴿57﴾
و کسانى که کفر ورزیده اند و آیات ما را دروغ انگاشته اند، اینان عذابى خوارکننده [در پیش] دارند (57)
وَالَّذِینَ هَاجَرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مَاتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقًا حَسَنًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ ﴿58﴾
و کسانى که در راه خدا هجرت کرده اند، سپس کشته شده، یا در گذشته اند، بىگمان خداوند آنان را از روزى نیکو برخوردار مى سازد، و بىگمان خداوند بهترین روزى دهندگان است (58)
لَیُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا یَرْضَوْنَهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَعَلِیمٌ حَلِیمٌ ﴿59﴾
بىشک آنان را به جایگاهى که آن را مى پسندند درآورد، و به راستى خداوند داناى بردبار است (59)
ذَلِکَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ﴿60﴾
آرى و کسى که همانند عقابى که دیده است، [بر دیگران] عقاب روا دارد، سپس بر او ستم رود، خداوند او را یارى مى دهد که بىگمان خداوند بخشاینده آمرزگار است (60)
ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ ﴿61﴾
این از آن است که خداوند از شب مى کاهد و بر روز مىافزاید، و از روز مى کاهد و بر شب مى افزاید، و بىگمان خداوند شنواى بیناست (61)
ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ ﴿62﴾
این از آن است که خداوند بر حق است، و آنچه به جاى او مى پرستند باطل است، و همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است (62)
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ اللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ ﴿63﴾
آیا نیندیشیده اى که خداوند از آسمان آبى فرو فرستاد، آنگاه زمین سبز و خرم گردید، بى گمان خداوند باریکبین و آگاه است (63)
لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ﴿64﴾
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، و بىگمان خداوند بى نیاز ستوده است (64)
الْمُلْکُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿56﴾
در چنین روزى فرمانروایى خاص خداوند است که میان آنان داورى مى کند، آنگاه کسانى که ایمان آورده اند و کارهاى شایسته کرده اند، در باغ هاى بهشتى پرناز و نعمت اند (56)
وَالَّذِینَ کَفَرُوا وَکَذَّبُوا بِآیَاتِنَا فَأُولَئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِینٌ ﴿57﴾
و کسانى که کفر ورزیده اند و آیات ما را دروغ انگاشته اند، اینان عذابى خوارکننده [در پیش] دارند (57)
وَالَّذِینَ هَاجَرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مَاتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقًا حَسَنًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ ﴿58﴾
و کسانى که در راه خدا هجرت کرده اند، سپس کشته شده، یا در گذشته اند، بىگمان خداوند آنان را از روزى نیکو برخوردار مى سازد، و بىگمان خداوند بهترین روزى دهندگان است (58)
لَیُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا یَرْضَوْنَهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَعَلِیمٌ حَلِیمٌ ﴿59﴾
بىشک آنان را به جایگاهى که آن را مى پسندند درآورد، و به راستى خداوند داناى بردبار است (59)
ذَلِکَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ﴿60﴾
آرى و کسى که همانند عقابى که دیده است، [بر دیگران] عقاب روا دارد، سپس بر او ستم رود، خداوند او را یارى مى دهد که بىگمان خداوند بخشاینده آمرزگار است (60)
ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ ﴿61﴾
این از آن است که خداوند از شب مى کاهد و بر روز مىافزاید، و از روز مى کاهد و بر شب مى افزاید، و بىگمان خداوند شنواى بیناست (61)
ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ ﴿62﴾
این از آن است که خداوند بر حق است، و آنچه به جاى او مى پرستند باطل است، و همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است (62)
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ اللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ ﴿63﴾
آیا نیندیشیده اى که خداوند از آسمان آبى فرو فرستاد، آنگاه زمین سبز و خرم گردید، بى گمان خداوند باریکبین و آگاه است (63)
لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ﴿64﴾
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، و بىگمان خداوند بى نیاز ستوده است (64)