- 281
تسنیم 345
آیات 43 تا 59 سوره مومنون با صدای محمد جبریل و ترجمه استاد بهاءالدین خرمشاهی
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا یَسْتَأْخِرُونَ ﴿43﴾
هیچ امتى از اجل خویش پیش نمى افتند و پس نمى مانند (43)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى کُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا کَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِیثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿44﴾
سپس پیامبرانمان را پیاپى فرستادیم، هربار که پیامبرى به سراغ امتش مىآمد او را دروغگو مى انگاشتند، آنگاه آنان را به دنبال همدیگر آوردیم [و از میان بردیم] و افسانه شان گرداندیم، آرى واى بر قوم بى ایمان (44)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَى وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآیَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿45﴾
سپس موسى و برادرش هارون را همراه با معجزات خویش و برهان آشکار فرستادیم (45)
إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَکْبَرُوا وَکَانُوا قَوْمًا عَالِینَ ﴿46﴾
به سوى فرعون و بزرگان قومش، آنگاه گردنکشى کردند و قومى بزرگى طلب بودند (46)
فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَیْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ ﴿47﴾
پس گفتند آیا به دو بشر همانند خودمان ایمان بیاوریم؟ و حال آنکه قوم آنان پرستندگان ما هستند (47)
فَکَذَّبُوهُمَا فَکَانُوا مِنَ الْمُهْلَکِینَ ﴿48﴾
سپس آن دو را دروغگو انگاشتند و جزو نابود شدگان گردیدند (48)
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ ﴿49﴾
و به راستى به موسى کتاب آسمانى دادیم، باشد که هدایت یابند (49)
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْیَمَ وَأُمَّهُ آیَةً وَآوَیْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِینٍ ﴿50﴾
و پسر مریم و مادرش را پدیده [معجزه آساى] شگرفى قرار دادیم و آن دو را بر زمینى بلند که آرام جاى بود، و آبى روان داشت، جاى دادیم (50)
یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّی بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِیمٌ ﴿51﴾
اى پیامبران از پاکیزه ها بخورید و کارهاى شایسته کنید که من از آنچه مى کنید آگاهم (51)
وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ ﴿52﴾
و همانا این امت شماست، امتى یگانه، و من پروردگار شما هستم، از من پروا کنید (52)
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ زُبُرًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ ﴿53﴾
ولى آنان در کارشان، در میان خود اختلاف و تفرقه یافتند، هر گروهى به آنچه در دست دارد، شادمان است (53)
فَذَرْهُمْ فِی غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِینٍ ﴿54﴾
پس ایشان را یک چند در غفلتشان واگذار (54)
أَیَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِینَ ﴿55﴾
آیا چنین مى انگارند که آنچه از مال و فرزندان که بدان مددشان مى کنیم؟ (55)
نُسَارِعُ لَهُمْ فِی الْخَیْرَاتِ بَلْ لَا یَشْعُرُونَ ﴿56﴾
در خیر و خوبى به نفع ایشان مى کوشیم؟ [چنین نیست] بلکه [حقیقت را] در نمى یابند (56)
إِنَّ الَّذِینَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ﴿57﴾
بى گمان کسانى که از خشیت پروردگارشان بیمناکند (57)
وَالَّذِینَ هُمْ بِآیَاتِ رَبِّهِمْ یُؤْمِنُونَ ﴿58﴾
و کسانى که به آیات پروردگارشان ایمان مى آورند (58)
وَالَّذِینَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا یُشْرِکُونَ ﴿59﴾
و کسانى که به پروردگارشان شرک نمى ورزند (59)
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا یَسْتَأْخِرُونَ ﴿43﴾
هیچ امتى از اجل خویش پیش نمى افتند و پس نمى مانند (43)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى کُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا کَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِیثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿44﴾
سپس پیامبرانمان را پیاپى فرستادیم، هربار که پیامبرى به سراغ امتش مىآمد او را دروغگو مى انگاشتند، آنگاه آنان را به دنبال همدیگر آوردیم [و از میان بردیم] و افسانه شان گرداندیم، آرى واى بر قوم بى ایمان (44)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَى وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآیَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿45﴾
سپس موسى و برادرش هارون را همراه با معجزات خویش و برهان آشکار فرستادیم (45)
إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَکْبَرُوا وَکَانُوا قَوْمًا عَالِینَ ﴿46﴾
به سوى فرعون و بزرگان قومش، آنگاه گردنکشى کردند و قومى بزرگى طلب بودند (46)
فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَیْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ ﴿47﴾
پس گفتند آیا به دو بشر همانند خودمان ایمان بیاوریم؟ و حال آنکه قوم آنان پرستندگان ما هستند (47)
فَکَذَّبُوهُمَا فَکَانُوا مِنَ الْمُهْلَکِینَ ﴿48﴾
سپس آن دو را دروغگو انگاشتند و جزو نابود شدگان گردیدند (48)
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ ﴿49﴾
و به راستى به موسى کتاب آسمانى دادیم، باشد که هدایت یابند (49)
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْیَمَ وَأُمَّهُ آیَةً وَآوَیْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِینٍ ﴿50﴾
و پسر مریم و مادرش را پدیده [معجزه آساى] شگرفى قرار دادیم و آن دو را بر زمینى بلند که آرام جاى بود، و آبى روان داشت، جاى دادیم (50)
یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّی بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِیمٌ ﴿51﴾
اى پیامبران از پاکیزه ها بخورید و کارهاى شایسته کنید که من از آنچه مى کنید آگاهم (51)
وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ ﴿52﴾
و همانا این امت شماست، امتى یگانه، و من پروردگار شما هستم، از من پروا کنید (52)
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ زُبُرًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ ﴿53﴾
ولى آنان در کارشان، در میان خود اختلاف و تفرقه یافتند، هر گروهى به آنچه در دست دارد، شادمان است (53)
فَذَرْهُمْ فِی غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِینٍ ﴿54﴾
پس ایشان را یک چند در غفلتشان واگذار (54)
أَیَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِینَ ﴿55﴾
آیا چنین مى انگارند که آنچه از مال و فرزندان که بدان مددشان مى کنیم؟ (55)
نُسَارِعُ لَهُمْ فِی الْخَیْرَاتِ بَلْ لَا یَشْعُرُونَ ﴿56﴾
در خیر و خوبى به نفع ایشان مى کوشیم؟ [چنین نیست] بلکه [حقیقت را] در نمى یابند (56)
إِنَّ الَّذِینَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ﴿57﴾
بى گمان کسانى که از خشیت پروردگارشان بیمناکند (57)
وَالَّذِینَ هُمْ بِآیَاتِ رَبِّهِمْ یُؤْمِنُونَ ﴿58﴾
و کسانى که به آیات پروردگارشان ایمان مى آورند (58)
وَالَّذِینَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا یُشْرِکُونَ ﴿59﴾
و کسانى که به پروردگارشان شرک نمى ورزند (59)