قرآن ترجمه، سوره نساء آیات 122 تا 127
وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِیلًا ﴿122﴾
اما مسلمانانی را که کارهای خوب کردهاند، در باغهای پردرختی جای میدهیم که در آنها جویها روان است و همیشه آنجا ماندنیاند. خدا وعدهای داده که راستِ راست است. از خدا راستگوتر کیست؟! (122)
لَیْسَ بِأَمَانِیِّکُمْ وَلَا أَمَانِیِّ أَهْلِ الْکِتَابِ مَنْ یَعْمَلْ سُوءًا یُجْزَ بِهِ وَلَا یَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِیًّا وَلَا نَصِیرًا ﴿123﴾
امتیازخواهی و برتریجویی نه به دلخواه شماست نه به دلخواه اهلکتاب! ملاکش عمل است: آنهایی که کار زشتی بکنند، بهسزایش مجازات میشوند و در پیشگاه خدا برای خودشان یار و یاوری پیدا نمیکنند. (123)
وَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا یُظْلَمُونَ نَقِیرًا ﴿124﴾
آنهایی هم که کارهای خوب بکنند، بهشرط باایمانبودن، چه مرد باشند چه زن، وارد بهشت میشوند و بهاندازۀ سرِ سوزنی به آنها ستم نمیشود! (124)
وَمَنْ أَحْسَنُ دِینًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلًا ﴿125﴾
چه کسانی در دینداری بهتر از آنهاییاند که خودشان را با تمامِ وجود، تسلیم خدا کردهاند و دنبالهروِ دین ابراهیمِ میانهرو هستند؟! البته با این قید که نیکوکار هم باشند. خدا ابراهیم را دوست خود میدانست. (125)
وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَکَانَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطًا ﴿126﴾
آنچه در آسمانها و زمین است، فقط مال خداست و خدا به همه چیز و همه کس احاطه دارد. (126)
وَیَسْتَفْتُونَکَ فِی النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ یُفْتِیکُمْ فِیهِنَّ وَمَا یُتْلَى عَلَیْکُمْ فِی الْکِتَابِ فِی یَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا کُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْکِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْیَتَامَى بِالْقِسْطِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِهِ عَلِیمًا ﴿127﴾
پیامبر! دربارۀ حقوق ارث و ازدواج بانوان توضیح بیشتری از تو میخواهند. بگو: «خداست که دربارۀ بانوان و حقوق دخترانِ بدون پدر جواب میدهد. در ابتدای همین سوره هم قسمتی از آن برایتان خوانده شد. آن دختران را از حقوق فردی و اجتماعی محروم میسازید و خودتان هم از ازدواج با آنها دوری میکنید! همچنین، دربارۀ پسران کمسنّی که از ارث محرومشان میکنید و اینکه بهطور کلی با یتیمان چطور بهعدالت رفتار کنید، خدا برایتان توضیح میدهد. البته هر کار خوبی که برای بانوان و پسران و یتیمان بکنید، خدا آن را میداند.» 1- {یعنی نه ارثشان را در اختیارشان میگذارید و نه اجازۀ ازدواج به آنها میدهید.}، 2- {مردم زمان جاهلیت ارث فرزندان کمسن و سال را نمیدادند و میگفتند: «ما به کسى ارث میدهیم که به جنگ رفته و با دشمن جنگیده و از حریم خانواده و طایفه دفاع کرده باشد.»}(127)
وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِیلًا ﴿122﴾
اما مسلمانانی را که کارهای خوب کردهاند، در باغهای پردرختی جای میدهیم که در آنها جویها روان است و همیشه آنجا ماندنیاند. خدا وعدهای داده که راستِ راست است. از خدا راستگوتر کیست؟! (122)
لَیْسَ بِأَمَانِیِّکُمْ وَلَا أَمَانِیِّ أَهْلِ الْکِتَابِ مَنْ یَعْمَلْ سُوءًا یُجْزَ بِهِ وَلَا یَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِیًّا وَلَا نَصِیرًا ﴿123﴾
امتیازخواهی و برتریجویی نه به دلخواه شماست نه به دلخواه اهلکتاب! ملاکش عمل است: آنهایی که کار زشتی بکنند، بهسزایش مجازات میشوند و در پیشگاه خدا برای خودشان یار و یاوری پیدا نمیکنند. (123)
وَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا یُظْلَمُونَ نَقِیرًا ﴿124﴾
آنهایی هم که کارهای خوب بکنند، بهشرط باایمانبودن، چه مرد باشند چه زن، وارد بهشت میشوند و بهاندازۀ سرِ سوزنی به آنها ستم نمیشود! (124)
وَمَنْ أَحْسَنُ دِینًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلًا ﴿125﴾
چه کسانی در دینداری بهتر از آنهاییاند که خودشان را با تمامِ وجود، تسلیم خدا کردهاند و دنبالهروِ دین ابراهیمِ میانهرو هستند؟! البته با این قید که نیکوکار هم باشند. خدا ابراهیم را دوست خود میدانست. (125)
وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَکَانَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطًا ﴿126﴾
آنچه در آسمانها و زمین است، فقط مال خداست و خدا به همه چیز و همه کس احاطه دارد. (126)
وَیَسْتَفْتُونَکَ فِی النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ یُفْتِیکُمْ فِیهِنَّ وَمَا یُتْلَى عَلَیْکُمْ فِی الْکِتَابِ فِی یَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا کُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْکِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْیَتَامَى بِالْقِسْطِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِهِ عَلِیمًا ﴿127﴾
پیامبر! دربارۀ حقوق ارث و ازدواج بانوان توضیح بیشتری از تو میخواهند. بگو: «خداست که دربارۀ بانوان و حقوق دخترانِ بدون پدر جواب میدهد. در ابتدای همین سوره هم قسمتی از آن برایتان خوانده شد. آن دختران را از حقوق فردی و اجتماعی محروم میسازید و خودتان هم از ازدواج با آنها دوری میکنید! همچنین، دربارۀ پسران کمسنّی که از ارث محرومشان میکنید و اینکه بهطور کلی با یتیمان چطور بهعدالت رفتار کنید، خدا برایتان توضیح میدهد. البته هر کار خوبی که برای بانوان و پسران و یتیمان بکنید، خدا آن را میداند.» 1- {یعنی نه ارثشان را در اختیارشان میگذارید و نه اجازۀ ازدواج به آنها میدهید.}، 2- {مردم زمان جاهلیت ارث فرزندان کمسن و سال را نمیدادند و میگفتند: «ما به کسى ارث میدهیم که به جنگ رفته و با دشمن جنگیده و از حریم خانواده و طایفه دفاع کرده باشد.»}(127)

