- 182
صفحه ﴿269﴾
قرآن ترجمه، سوره نحل آیات 15 تا 26
وَأَلْقَىٰ فِی الْأَرْضِ رَوَاسِیَ أَن تَمِیدَ بِکُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلًا لَّعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥﴾
در زمین، کوههایی ریشهدار گذاشت تا زمین با لرزههای دائمش زندگیتان را بههم نریزد. رودها و راهها و علائم مختلفی هم پدید آورد تا در سفرها، راحتتر به مقصد برسید. شبروان نیز با ستارگان بتوانند به راهشان ادامه دهند.{این علائم بر دو قسم است: 1. علائم طبیعی که خدای مهربان، بیواسطه آنها را آفریده است؛ مانند کوهها، جنگلها، رودخانهها، دریاها و هزاران علامت دیگر. 2. علائم قراردادی که خدا به فکر انسان میاندازد تا آنها را بسازد و در شناسایی راهها و مکانها و... بهکار ببرد؛ مانند علائم راهنمایی و رانندگی، رموز و اشارات مختلف، حروف و خطوط متنوع و هزاران علامت دیگر.} 15و16
وَعَلَامَاتٍ ۚ وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ ﴿١٦﴾
أَفَمَن یَخْلُقُ کَمَن لَّا یَخْلُقُ ۗ أَفَلَا تَذَکَّرُونَ ﴿١٧﴾
آیا کسی که میآفریند، مانند بتهایی است که نمیآفرینند؟! پس چرا بهخود نمیآیید؟! 17
وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٨﴾
اگر بخواهید نعمتهای خدا را بشمارید، نمیتوانید یکییکیشان را بشمارید. خدا آمرزندۀ مهربان است.{منظور این است که خدا با مغفرتش، کمبودها را پوشش میدهد و با رحمتش، استعدادها را شکوفا میکند. بههمین سبب، سرتاسر جهان، میشود خیر و خوبی و همۀ موجودات از اتم گرفته تا سیارهها و کهکشانها، میشوند نعمتهای الهی.} 18
وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿١٩﴾
خدا میداند چهها پنهان میکنید و چهها آشکار.{این آیه با دو آیۀ قبل و سه آیۀ بعدش میخواهد بگوید که فقط آفریننده و نعمتدهندۀ آگاه به پیدا و پنهانِ عبادتهای ماست که لیاقت پرستش دارد؛ نه بتهاییکه هیچیک از این سه ویژگی را ندارند.} 19
وَالَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا یَخْلُقُونَ شَیْئًا وَهُمْ یُخْلَقُونَ ﴿٢٠﴾
بتهایی که بتپرستها بهجای خدا میپرستند، نهتنها چیزی نمیآفرینند، بلکه خودشان هم آفریده شدهاند! 20
أَمْوَاتٌ غَیْرُ أَحْیَاءٍ ۖ وَمَا یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ ﴿٢١﴾
اجسامی بیجاناند و حتی نمیدانند عبادتکنندگانشان کِی دوباره زنده میشوند! 21
إِلَٰهُکُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۚ فَالَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُم مُّنکِرَةٌ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ ﴿٢٢﴾
معبودتان معبودی یگانه است. بتپرستهای بیاعتقاد به آخرت هم بهدلیل داشتن تکبر و غرور، واقعیتها را انکار میکنند. 22
لَا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ ﴿٢٣﴾
خدا بدون شک، میداند چهها پنهان میکنند و چهها آشکار. او گردنکشان را دوست ندارد. 23
وَإِذَا قِیلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّکُمْ ۙ قَالُوا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ ﴿٢٤﴾
وقتی از سرانِ بتپرست بپرسند: «خدا چه چیزی فرستاده است؟»، میگویند: «قرآن افسانههای گذشتگان است!» 24
لِیَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ کَامِلَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ ۙ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِینَ یُضِلُّونَهُم بِغَیْرِ عِلْمٍ ۗ أَلَا سَاءَ مَا یَزِرُونَ ﴿٢٥﴾
با این حرفها، میخواهند مردم عادی را از راه بهدر کنند. اینها روز قیامت، هم باید بار سنگین همۀ گناهان خود را بهدوش بکشند، هم بار گناهان مردم سادهلوح را بعد از گمراهکردنشان. بدانید که بد باری بهدوش میکشند! 25
قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْیَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَیْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَیْثُ لَا یَشْعُرُونَ ﴿٢٦﴾
قبل از آنها هم کسانی از این نقشهها کشیدند؛ ولی خدا خانۀ نیرنگشان را چنان از بیخوبن کند که سقفش بر سرشان فرو ریخت و در اوج بیخبری، این عذاب بنیانکن سراغشان آمد. 26
وَأَلْقَىٰ فِی الْأَرْضِ رَوَاسِیَ أَن تَمِیدَ بِکُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلًا لَّعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥﴾
در زمین، کوههایی ریشهدار گذاشت تا زمین با لرزههای دائمش زندگیتان را بههم نریزد. رودها و راهها و علائم مختلفی هم پدید آورد تا در سفرها، راحتتر به مقصد برسید. شبروان نیز با ستارگان بتوانند به راهشان ادامه دهند.{این علائم بر دو قسم است: 1. علائم طبیعی که خدای مهربان، بیواسطه آنها را آفریده است؛ مانند کوهها، جنگلها، رودخانهها، دریاها و هزاران علامت دیگر. 2. علائم قراردادی که خدا به فکر انسان میاندازد تا آنها را بسازد و در شناسایی راهها و مکانها و... بهکار ببرد؛ مانند علائم راهنمایی و رانندگی، رموز و اشارات مختلف، حروف و خطوط متنوع و هزاران علامت دیگر.} 15و16
وَعَلَامَاتٍ ۚ وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ ﴿١٦﴾
أَفَمَن یَخْلُقُ کَمَن لَّا یَخْلُقُ ۗ أَفَلَا تَذَکَّرُونَ ﴿١٧﴾
آیا کسی که میآفریند، مانند بتهایی است که نمیآفرینند؟! پس چرا بهخود نمیآیید؟! 17
وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٨﴾
اگر بخواهید نعمتهای خدا را بشمارید، نمیتوانید یکییکیشان را بشمارید. خدا آمرزندۀ مهربان است.{منظور این است که خدا با مغفرتش، کمبودها را پوشش میدهد و با رحمتش، استعدادها را شکوفا میکند. بههمین سبب، سرتاسر جهان، میشود خیر و خوبی و همۀ موجودات از اتم گرفته تا سیارهها و کهکشانها، میشوند نعمتهای الهی.} 18
وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿١٩﴾
خدا میداند چهها پنهان میکنید و چهها آشکار.{این آیه با دو آیۀ قبل و سه آیۀ بعدش میخواهد بگوید که فقط آفریننده و نعمتدهندۀ آگاه به پیدا و پنهانِ عبادتهای ماست که لیاقت پرستش دارد؛ نه بتهاییکه هیچیک از این سه ویژگی را ندارند.} 19
وَالَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا یَخْلُقُونَ شَیْئًا وَهُمْ یُخْلَقُونَ ﴿٢٠﴾
بتهایی که بتپرستها بهجای خدا میپرستند، نهتنها چیزی نمیآفرینند، بلکه خودشان هم آفریده شدهاند! 20
أَمْوَاتٌ غَیْرُ أَحْیَاءٍ ۖ وَمَا یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ ﴿٢١﴾
اجسامی بیجاناند و حتی نمیدانند عبادتکنندگانشان کِی دوباره زنده میشوند! 21
إِلَٰهُکُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۚ فَالَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُم مُّنکِرَةٌ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ ﴿٢٢﴾
معبودتان معبودی یگانه است. بتپرستهای بیاعتقاد به آخرت هم بهدلیل داشتن تکبر و غرور، واقعیتها را انکار میکنند. 22
لَا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ ﴿٢٣﴾
خدا بدون شک، میداند چهها پنهان میکنند و چهها آشکار. او گردنکشان را دوست ندارد. 23
وَإِذَا قِیلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّکُمْ ۙ قَالُوا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ ﴿٢٤﴾
وقتی از سرانِ بتپرست بپرسند: «خدا چه چیزی فرستاده است؟»، میگویند: «قرآن افسانههای گذشتگان است!» 24
لِیَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ کَامِلَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ ۙ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِینَ یُضِلُّونَهُم بِغَیْرِ عِلْمٍ ۗ أَلَا سَاءَ مَا یَزِرُونَ ﴿٢٥﴾
با این حرفها، میخواهند مردم عادی را از راه بهدر کنند. اینها روز قیامت، هم باید بار سنگین همۀ گناهان خود را بهدوش بکشند، هم بار گناهان مردم سادهلوح را بعد از گمراهکردنشان. بدانید که بد باری بهدوش میکشند! 25
قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْیَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَیْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَیْثُ لَا یَشْعُرُونَ ﴿٢٦﴾
قبل از آنها هم کسانی از این نقشهها کشیدند؛ ولی خدا خانۀ نیرنگشان را چنان از بیخوبن کند که سقفش بر سرشان فرو ریخت و در اوج بیخبری، این عذاب بنیانکن سراغشان آمد. 26