فهرست
64- تلاوت آیه 61 تا 77 سوره  فرقان و آیه 1  تا 104سوره شعراء

تلاوت تحقیق دوره ای عبدالباسط محمد عبدالصمد 64- تلاوت آیه 61 تا 77 سوره فرقان و آیه 1 تا 104سوره شعراء

  • 36 دقیقه مدت
  • 113 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت:
تلاوت: استودیویی
ملیت قاری: مصری
این تلاوت شامل آیات 61 تا 77سوره مبارکه فرقان وآیات 1 تا 104 سوره شعراء است. با ترجمه قرآنی:آقای فولادوند

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان

تَبَارَکَ الَّذِی جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِیهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُنِیرًا ﴿61﴾

[فرخنده و] بزرگوار است آن کسى که در آسمان برجهایى نهاد و در آن چراغ و ماهى نوربخش قرار داد (61)


وَهُوَ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یَذَّکَّرَ أَوْ أَرَادَ شُکُورًا ﴿62﴾

و اوست کسى که براى هر کس که بخواهد عبرت گیرد یا بخواهد سپاسگزارى نماید شب و روز را جانشین یکدیگر گردانید (62)


وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ﴿63﴾

و بندگان خداى رحمان کسانى‏ اند که روى زمین به نرمى گام برمى دارند و چون نادانان ایشان را طرف خطاب قرار دهند به ملایمت پاسخ مى‏ دهند (63)


وَالَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِیَامًا ﴿64﴾

و آنانند که در حال سجده یا ایستاده شب را به روز مى ‏آورند (64)


وَالَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا کَانَ غَرَامًا ﴿65﴾

و کسانى‏ اند که مى‏ گویند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بازگردان که عذابش سخت و دایمى است (65)


إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ﴿66﴾

و در حقیقت آن بد قرارگاه و جایگاهى است (66)


وَالَّذِینَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَلَمْ یَقْتُرُوا وَکَانَ بَیْنَ ذَلِکَ قَوَامًا ﴿67﴾

و کسانى‏ اند که چون انفاق کنند نه ولخرجى مى کنند و نه تنگ مى‏ گیرند و میان این دو [روش] حد وسط را برمى‏ گزینند (67)


وَالَّذِینَ لَا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا یَزْنُونَ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ یَلْقَ أَثَامًا ﴿68﴾

و کسانى‏ اند که با خدا معبودى دیگر نمى‏ خوانند و کسى را که خدا [خونش را] حرام کرده است جز به حق نمى ‏کشند و زنا نمى کنند و هر کس اینها را انجام دهد سزایش را ریافت‏ خواهد کرد (68)


یُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَیَخْلُدْ فِیهِ مُهَانًا ﴿69﴾

براى او در روز قیامت عذاب دو چندان مى ‏شود و پیوسته در آن خوار مى‏ ماند (69)


إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا ﴿70﴾

مگر کسى که توبه کند و ایمان آورد و کار شایسته کند پس خداوند بدیهایشان را به نیکیها تبدیل مى ‏کند و خدا همواره آمرزنده مهربان است (70)


وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ یَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا ﴿71﴾

و هر کس توبه کند و کار شایسته انجام دهد در حقیقت به سوى خدا بازمى‏ گردد (71)

وَالَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرَامًا ﴿72﴾

و کسانى‏ اند که گواهى دروغ نمى‏ دهند و چون بر لغو بگذرند با بزرگوارى مى‏ گذرند (72)


وَالَّذِینَ إِذَا ذُکِّرُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْهَا صُمًّا وَعُمْیَانًا ﴿73﴾

و کسانى‏ اند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند کر و کور روى آن نمى‏ افتند (73)


وَالَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّیَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْیُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا ﴿74﴾

و کسانى‏ اند که مى‏ گویند پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده که مایه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پیشواى پرهیزگاران گردان (74)


أُولَئِکَ یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَیُلَقَّوْنَ فِیهَا تَحِیَّةً وَسَلَامًا ﴿75﴾

اینانند که به پاس آنکه صبر کردند غرفه[هاى بهشت را] پاداش خواهند یافت و در آنجا با سلام و درود مواجه خواهند شد (75)


خَالِدِینَ فِیهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ﴿76﴾

در آنجا جاودانه خواهند ماند چه خوش قرارگاه و مقامى (76)


قُلْ مَا یَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزَامًا ﴿77﴾

بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هیچ اعتنایى به شما نمى ‏کند در حقیقت‏ شما به تکذیب پرداخته‏ اید و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد (77)

سوره 26: الشعراء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان

طسم ﴿1﴾

طا سین میم (1)


تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ الْمُبِینِ ﴿2﴾

این است آیه ‏هاى کتاب روشنگر (2)


لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَفْسَکَ أَلَّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ﴿3﴾

شاید تو از اینکه [مشرکان] ایمان نمى ‏آورند جان خود را تباه سازى (3)


إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ ﴿4﴾

اگر بخواهیم معجزه ‏اى از آسمان بر آنان فرود مى ‏آوریم تا در برابر آن گردنهایشان خاضع گردد (4)


وَمَا یَأْتِیهِمْ مِنْ ذِکْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا کَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِینَ ﴿5﴾

و هیچ تذکر جدیدى از سوى [خداى] رحمان برایشان نیامد جز اینکه همواره از آن روى برمى‏ تافتند (5)


فَقَدْ کَذَّبُوا فَسَیَأْتِیهِمْ أَنْبَاءُ مَا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ ﴿6﴾

[آنان] در حقیقت به تکذیب پرداختند و به زودى خبر آنچه که بدان ریشخند مى کردند بدیشان خواهد رسید (6)


أَوَلَمْ یَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ کَمْ أَنْبَتْنَا فِیهَا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِیمٍ ﴿7﴾

مگر در زمین ننگریسته‏ اند که چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زیبا رویانیده‏ ایم (7)


إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿8﴾

قطعا در این [هنرنمایى] عبرتى است و[لى] بیشترشان ایمان‏ آورنده نیستند (8)


وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿9﴾

و در حقیقت پروردگار تو همان شکست‏ ناپذیر مهربان است (9)


وَإِذْ نَادَى رَبُّکَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴿10﴾

و [یاد کن] هنگامى را که پروردگارت موسى را ندا درداد که به سوى قوم ستمکار برو (10)


قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا یَتَّقُونَ ﴿11﴾

قوم فرعون آیا پروا ندارند (11)


قَالَ رَبِّ إِنِّی أَخَافُ أَنْ یُکَذِّبُونِ ﴿12﴾

گفت پروردگارا مى‏ ترسم مرا تکذیب کنند (12)


وَیَضِیقُ صَدْرِی وَلَا یَنْطَلِقُ لِسَانِی فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ﴿13﴾

و سینه‏ ام تنگ مى‏ گردد و زبانم باز نمى ‏شود پس به سوى هارون بفرست (13)


وَلَهُمْ عَلَیَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ یَقْتُلُونِ ﴿14﴾

و [از طرفى] آنان بر [گردن] من خونى دارند و مى‏ ترسم مرا بکشند (14)


قَالَ کَلَّا فَاذْهَبَا بِآیَاتِنَا إِنَّا مَعَکُمْ مُسْتَمِعُونَ ﴿15﴾

فرمود نه چنین نیست نشانه‏ هاى ما را [براى آنان] ببرید که ما با شما شنونده‏ ایم (15)


فَأْتِیَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿16﴾

پس به سوى فرعون بروید و بگویید ما پیامبر پروردگار جهانیانیم (16)


أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿17﴾

فرزندان اسرائیل را با ما بفرست (17)


قَالَ أَلَمْ نُرَبِّکَ فِینَا وَلِیدًا وَلَبِثْتَ فِینَا مِنْ عُمُرِکَ سِنِینَ ﴿18﴾

[فرعون] گفت آیا تو را از کودکى در میان خود نپروردیم و سالیانى چند از عمرت را پیش ما نماندى (18)


وَفَعَلْتَ فَعْلَتَکَ الَّتِی فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْکَافِرِینَ ﴿19﴾

و [سرانجام] کار خود را کردى و تو از ناسپاسانى (19)


قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّینَ ﴿20﴾
گفت آن را هنگامى مرتکب شدم که از گمراهان بودم (20)

فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْمًا وَجَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿21﴾

و چون از شما ترسیدم از شما گریختم تا پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد (21)


وَتِلْکَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَیَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿22﴾

و [آیا] اینکه فرزندان اسرائیل را بنده [خود] ساخته‏ اى نعمتى است که منتش را بر من مى ‏نهى (22)


قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِینَ ﴿23﴾

فرعون گفت و پروردگار جهانیان چیست (23)


قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا إِنْ کُنْتُمْ مُوقِنِینَ ﴿24﴾

گفت پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است‏اگر اهل یقین باشید (24)


قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿25﴾

[فرعون] به کسانى که پیرامونش بودند گفت آیا نمى ‏شنوید (25)


قَالَ رَبُّکُمْ وَرَبُّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ ﴿26﴾

[موسى دوباره] گفت پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما (26)


قَالَ إِنَّ رَسُولَکُمُ الَّذِی أُرْسِلَ إِلَیْکُمْ لَمَجْنُونٌ ﴿27﴾

[فرعون] گفت واقعا این پیامبرى که به سوى شما فرستاده شده سخت دیوانه است (27)


قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَیْنَهُمَا إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿28﴾

[موسى] گفت پروردگار خاور و باختر و آنچه میان آن دو است‏اگر تعقل کنید (28)


قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَیْرِی لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ ﴿29﴾

[فرعون] گفت اگر خدایى غیر از من اختیار کنى قطعا تو را از [جمله] زندانیان خواهم ساخت (29)


قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُبِینٍ ﴿30﴾

گفت گر چه براى تو چیزى آشکار بیاورم (30)


قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ ﴿31﴾

گفت اگر راست مى‏ گویى آن را بیاور (31)


فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُبِینٌ ﴿32﴾

پس عصاى خود بیفکند و بناگاه آن اژدرى نمایان شد (32)


وَنَزَعَ یَدَهُ فَإِذَا هِیَ بَیْضَاءُ لِلنَّاظِرِینَ ﴿33﴾

و دستش را بیرون کشید و بناگاه آن براى تماشاگران سپید مى ‏نمود (33)


قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ ﴿34﴾

[فرعون] به سرانى که پیرامونش بودند گفت واقعا این ساحرى بسیار داناست (34)


یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿35﴾

مى‏ خواهد با سحر خود شما را از سرزمینتان بیرون کند اکنون چه راى مى‏ دهید (35)


قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ ﴿36﴾

گفتند او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست (36)


یَأْتُوکَ بِکُلِّ سَحَّارٍ عَلِیمٍ ﴿37﴾

تا هر ساحر ماهرى را نزد تو بیاورند (37)


فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿38﴾

پس ساحران براى موعد روزى معلوم گردآورى شدند (38)


وَقِیلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ ﴿39﴾

و به توده مردم گفته شد آیا شما هم جمع خواهید شد (39)


لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ کَانُوا هُمُ الْغَالِبِینَ ﴿40﴾

بدین امید که اگر ساحران غالب شدند از آنان پیروى کنیم (40)



فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِینَ ﴿41﴾

و چون ساحران پیش فرعون آمدند گفتند آیا اگر ما غالب آییم واقعا براى ما مزدى خواهد بود (41)


قَالَ نَعَمْ وَإِنَّکُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿42﴾

گفت آرى و در آن صورت شما حتما از [زمره] مقربان خواهید شد (42)


قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ ﴿43﴾

موسى به آنان گفت آنچه را شما مى‏ اندازید بیندازید (43)


فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ﴿44﴾

پس ریسمانها و چوبدستى‏ هایشان را انداختند و گفتند به عزت فرعون که ما حتما پیروزیم (44)


فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَأْفِکُونَ ﴿45﴾

پس موسى عصایش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعید (45)


فَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ سَاجِدِینَ ﴿46﴾

در نتیجه ساحران به حالت‏ سجده درافتادند (46)


قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿47﴾

گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم (47)


رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ﴿48﴾

پروردگار موسى و هارون (48)


قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّهُ لَکَبِیرُکُمُ الَّذِی عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَأَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِینَ ﴿49﴾

گفت [آیا] پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید قطعا او همان بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است به زودى خواهید دانست‏ حتما دستها و پاهاى شما را از چپ و راست‏ خواهم برید و همه‏ تان را به دار خواهم آویخت (49)


قَالُوا لَا ضَیْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ ﴿50﴾

گفتند باکى نیست ما روى به سوى پروردگار خود مى ‏آوریم (50)



إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَایَانَا أَنْ کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿51﴾

ما امیدواریم که پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشاید [چرا] که نخستین ایمان‏ آورندگان بودیم (51)


وَأَوْحَیْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِی إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ ﴿52﴾

و به موسى وحى کردیم که بندگان مرا شبانه حرکت ده زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت (52)


فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ ﴿53﴾

پس فرعون ماموران جمع‏آورى [خود را] به شهرها فرستاد (53)


إِنَّ هَؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُونَ ﴿54﴾

[و گفت] اینها عده‏ اى ناچیزند (54)


وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ ﴿55﴾

و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‏ اند (55)


وَإِنَّا لَجَمِیعٌ حَاذِرُونَ ﴿56﴾

و[لى] ما همگى به حال آماده‏ باش درآمده‏ ایم (56)


فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿57﴾

سرانجام ما آنان را از باغستانها و چشمه ‏سارها (57)


وَکُنُوزٍ وَمَقَامٍ کَرِیمٍ ﴿58﴾

و گنجینه ‏ها و جایگاه ‏هاى پر ناز و نعمت بیرون کردیم (58)


کَذَلِکَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿59﴾

[اراده ما] چنین بود و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائیل میراث دادیم (59)


فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِینَ ﴿60﴾

پس هنگام برآمدن آفتاب آنها را تعقیب کردند (60)



فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَکُونَ ﴿61﴾

چون دو گروه همدیگر را دیدند یاران موسى گفتند ما قطعا گرفتار خواهیم شد (61)


قَالَ کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ ﴿62﴾

گفت چنین نیست زیرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمایى خواهد کرد (62)


فَأَوْحَیْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ ﴿63﴾

پس به موسى وحى کردیم با عصاى خود بر این دریا بزن تا از هم شکافت و هر پاره‏ اى همچون کوهى سترگ بود (63)


وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِینَ ﴿64﴾

و دیگران را بدانجا نزدیک گردانیدیم (64)


وَأَنْجَیْنَا مُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِینَ ﴿65﴾

و موسى و همه کسانى را که همراه او بودند نجات دادیم (65)


ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِینَ ﴿66﴾

آنگاه دیگران را غرق کردیم (66)


إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿67﴾

مسلما در این [واقعه] عبرتى بود و[لى] بیشترشان ایمان‏ آورنده نبودند (67)


وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿68﴾

و قطعا پروردگار تو همان شکست‏ ناپذیر مهربان است (68)


وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِیمَ ﴿69﴾

و بر آنان گزارش ابراهیم را بخوان (69)


إِذْ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ﴿70﴾

آنگاه که به پدر خود و قومش گفت چه مى ‏پرستید (70)



وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ ﴿81﴾

و آن کس که مرا مى‏ میراند و سپس زنده‏ ام مى‏ گرداند (81)


وَالَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ ﴿82﴾

و آن کس که امید دارم روز پاداش گناهم را بر من ببخشاید (82)


رَبِّ هَبْ لِی حُکْمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ ﴿83﴾

پروردگارا به من دانش عطا کن و مرا به صالحان ملحق فرماى (83)


وَاجْعَلْ لِی لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ ﴿84﴾

و براى من در [میان] آیندگان آوازه نیکو گذار (84)


وَاجْعَلْنِی مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیمِ ﴿85﴾

و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان (85)


وَاغْفِرْ لِأَبِی إِنَّهُ کَانَ مِنَ الضَّالِّینَ ﴿86﴾

و بر پدرم ببخشاى که او از گمراهان بود (86)


وَلَا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ ﴿87﴾

و روزى که [مردم] برانگیخته مى ‏شوند رسوایم مکن (87)


یَوْمَ لَا یَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾

روزى که هیچ مال و فرزندى سود نمى‏ دهد (88)


إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ ﴿89﴾

مگر کسى که دلى پاک به سوى خدا بیاورد (89)


وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ ﴿90﴾

و [آن روز] بهشت براى پرهیزگاران نزدیک مى‏ گردد (90)



وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِلْغَاوِینَ ﴿91﴾

و جهنم براى گمراهان نمودار مى ‏شود (91)


وَقِیلَ لَهُمْ أَیْنَ مَا کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿92﴾

و به آنان گفته مى ‏شود آنچه جز خدا مى ‏پرستیدید کجایند (92)


مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ یَنْصُرُونَکُمْ أَوْ یَنْتَصِرُونَ ﴿93﴾

آیا یاریتان مى کنند یا خود را یارى مى‏ دهند (93)


فَکُبْکِبُوا فِیهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ﴿94﴾

پس آنها و همه گمراهان در آن [آتش] افکنده مى ‏شوند (94)


وَجُنُودُ إِبْلِیسَ أَجْمَعُونَ ﴿95﴾

و [نیز] همه سپاهیان ابلیس (95)


قَالُوا وَهُمْ فِیهَا یَخْتَصِمُونَ ﴿96﴾

آنها در آنجا با یکدیگر ستیزه مى کنند [و] مى‏ گویند (96)


تَاللَّهِ إِنْ کُنَّا لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ ﴿97﴾

سوگند به خدا که ما در گمراهى آشکارى بودیم (97)


إِذْ نُسَوِّیکُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿98﴾

آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر میکردیم (98)


وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿99﴾

و جز تباهکاران ما را گمراه نکردند (99)

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِینَ ﴿100﴾

در نتیجه شفاعتگرانى نداریم (100)

وَلَا صَدِیقٍ حَمِیمٍ ﴿101﴾

و نه دوستى نزدیک (101)


فَلَوْ أَنَّ لَنَا کَرَّةً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿102﴾

و اى کاش که بازگشتى براى ما بود و از مؤمنان مى ‏شدیم (102)


إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿103﴾

حقا در این [سرگذشت درس] عبرتى است و[لى] بیشترشان مؤمن نبودند (103)


وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿104﴾

و در حقیقت پروردگار تو همان شکست‏ ناپذیر مهربان است (104)


قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 36:37

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن