فهرست
محمدحسین جان نثاری

تلاوت تحقیق محمدحسین جان نثاری محمدحسین جان نثاری

  • 9 دقیقه مدت
  • 57 دریافت شده
تلاوت: نوجوان
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: ایرانی
تلاوت سوره های بلد و فجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان

لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾

سوگند به این شهر (1)

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾

و حال آنکه تو در این شهر جاى دارى (2)

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

سوگند به پدرى [چنان] و آن کسى را که به وجود آورد (3)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿4﴾

براستى که انسان را در رنج آفریده‏ ایم (4)

أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾

آیا پندارد که هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت (5)

یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿6﴾

گوید مال فراوانى تباه کردم (6)

أَیَحْسَبُ أَنْ لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است (7)

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ ﴿8﴾

آیا دو چشمش نداده‏ ایم (8)

وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿9﴾

و زبانى و دو لب (9)

وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿10﴾

و هر دو راه [خیر و شر] را بدو نمودیم (10)

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾

و[لى] نخواست از گردنه [عاقبت‏ نگرى] بالا رود (11)

وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و تو چه دانى که آن گردنه [سخت] چیست (12)

فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

بنده‏ اى را آزادکردن (13)

أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾

یا در روز گرسنگى طعام‏ دادن (14)

یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

به یتیمى خویشاوند (15)

أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾

یا بینوایى خاک‏نشین (16)

ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

علاوه بر این از زمره کسانى باشد که گرویده و یکدیگر را به شکیبایى و مهربانى سفارش کرده‏ اند (17)

أُولَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿18﴾

اینانند خجستگان (18)

وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿19﴾

و کسانى که به انکار نشانه‏ هاى ما پرداخته‏ اند آنانند ناخجستگان شوم (19)

عَلَیْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿20﴾

بر آنان آتشى سرپوشیده احاطه دارد (20)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


وَالْفَجْرِ ﴿1﴾

سوگند به سپیده دم (1)


وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿2﴾

و به شب های ده گانه (2)


وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿3﴾

و به زوج و فرد (3)


وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿4﴾

و به شب هنگامی که می گذرد. (4)


هَلْ فِی ذَلِکَ قَسَمٌ لِذِی حِجْرٍ ﴿5﴾

آیا در آنچه گفته شد، سوگندی برای خردمند هست؟ (5)


أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿6﴾

آیا ندانسته ای که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ (6)


إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿7﴾

و [با آن شهر] اِرم که دارای کاخ های باعظمت و ساختمان های بلند بود؟ (7)


الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿8﴾

همان که مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟ (8)


وَثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿9﴾

و با قوم ثمود آنان که در آن وادی [برای ساختن بناهای استوار و محکم] تخته سنگ ها را می بریدند؟ (9)


وَفِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿10﴾

و با فرعون نیرومند که دارای میخ های شکنجه بود؟ (10)


الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿11﴾

همانان که در شهرها، طغیان وسرکشی کردند؟ (11)


فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿12﴾

و در آنها فساد وتباه کاری فراوانی به بار آوردند؟ (12)


فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿13﴾

پس پروردگارت تازیانه عذاب های گوناگون را بر آنان فرو ریخت. (13)


إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿14﴾

بی تردید پروردگارت در کمین گاه است؛ (14)


فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿15﴾

اما انسان، هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی داردش و نعمتش بخشد، می گوید: پروردگارم [چون شایسته و سزاوار بودم] مرا گرامی داشت، (15)


وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿16﴾

و اما چون او را بیازماید، پس روزی اش را بر او تنگ گیرد، گوید: پروردگارم مرا خوار و زبون کرد. (16)


کَلَّا بَلْ لَا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿17﴾

این چنین نیست که می پندارید، بلکه [زبونی، خواری و دور شدن شما از رحمت خدا برای این است که] یتیم را گرامی نمی دارید (17)


وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿18﴾

و یکدیگر را بر طعام دادن به مستمند تشویق نمی کنید (18)



وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلًا لَمًّا ﴿19﴾

و میراث خود را [با میراث دیگران بی توجه به حلال وحرام بودنش] یک جا و کامل می خورید (19)


وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿20﴾

وثروت را بسیار دوست دارید. (20)


کَلَّا إِذَا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿21﴾

این چنین نیست که می پندارید، هنگامی که زمین را به شدت درهم کوبند (21)


وَجَاءَ رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿22﴾

و [فرمان] پروردگارت برسد، وفرشتگان صف اندر صف حاضر شوند، (22)


وَجِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّکْرَى ﴿23﴾

در آن روز دوزخ را بیاورند، در آن روز انسان متذکّر شود و کجا این تذکر برای او سودمند افتد؟! (23)


یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿24﴾

می گوید: ای کاش برای این زندگی ام [عبادت خالصانه و کار نیک] پیش فرستاده بودم. (24)


فَیَوْمَئِذٍ لَا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿25﴾

پس در آن روز هیچ کس چون عذاب کردن او عذاب نکند، (25)


وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿26﴾

و هیچ کس چون به بند کشیدن او به بند نکشد. (26)


یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾

ای جان آرام گرفته و اطمینان یافته! (27)


ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً ﴿28﴾

به سوی پروردگارت در حالی که از او خشنودی و او هم از تو خشنود است، باز گرد. (28)


فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿29﴾

پس در میان بندگانم درآی (29)


وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿30﴾

و در بهشتم وارد شو. (30)

سوره بلد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾

قسم می خورم به این شهر، (1)


وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾

در حالی که تو در آن جای داری (2)


وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

و سوگند به پدر و آنچه زاده است؛ (3)


لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿4﴾

همانا ما انسان را در رنج و زحمت آفریدیم. (4)


أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾

آیا گمان می کند که هرگز کسی بر او دست نیابد؟! (5)


یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿6﴾

می گوید: ثروت فراوانی را [برای مبارزه با پیامبر و اسلام] تباه کرده ام! (6)


أَیَحْسَبُ أَنْ لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا گمان می کند که هیچ کس او را ندیده است [که همه اعمال و کردارش را ثبت کند؟] (7)


أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ ﴿8﴾

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟ (8)


وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿9﴾

و یک زبان و دو لب؟ (9)


وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿10﴾

و او را به راه خیر و شر هدایت نکردیم [تا راه خیر را بگزیند و راه شر را واگذارد؟] (10)


فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾

پس شتابان و با شدت به آن گردنه سخت وارد نشد؛ (11)


وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و تو چه می دانی آن گردنه سخت چیست؟ (12)


فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

آزاد کردن برده، (13)


أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾

یا طعام دادن در روز گرسنگی و قحطی، (14)


یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

به یتیمی خویشاوند، (15)


أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾

یا مستمندی خاک نشین؛ (16)


ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

علاوه بر [انجام] این [تکالیف]، از کسانی باشد که ایمان آورده اند و یکدیگر را به صبر و مهربانی سفارش کرده اند؛ (17)


أُولَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿18﴾

اینان سعادتمندان اند؛ (18)


وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿19﴾

و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان شقاوتمندان اند (19)


عَلَیْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿20﴾

بر آنان آتشی سرپوشیده احاطه دارد [که هیچ راه گریزی از آن ندارند.] (20)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 9:26

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن