فهرست
امیرحسین حیدری

تلاوت تحقیق امیرحسین حیدری امیرحسین حیدری

  • 8 دقیقه مدت
  • 14 دریافت شده
تلاوت: نوجوان
تلاوت:
تلاوت: مجلسی
ملیت قاری: ایرانی
تلاوت سوره های ضحی، شرح و شمس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


وَالضُّحَى ﴿1﴾

سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند] (1)


وَاللَّیْلِ إِذَا سَجَى ﴿2﴾

و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد، (2)


مَا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَى ﴿3﴾

که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است. (3)


وَلَلْآخِرَةُ خَیْرٌ لَکَ مِنَ الْأُولَى ﴿4﴾

و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است، (4)


وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَى ﴿5﴾

و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی. (5)


أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَى ﴿6﴾

آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟ (6)


وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿7﴾

و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟ (7)


وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿8﴾

و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟ (8)


فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾

و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن (9)


وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾

و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران (10)


وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾

و نعمت های پروردگارت را بازگو کن. (11)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ ﴿1﴾

آیا سینه ات را [به نوری از سوی خود] گشاده نکردیم؟ (1)


وَوَضَعْنَا عَنْکَ وِزْرَکَ ﴿2﴾

و بار گرانت را فرو ننهادیم؟ (2)


الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ ﴿3﴾

همان بار گرانی که پشتت را شکست. (3)


وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ ﴿4﴾

و آوازه ات را برایت بلند نکردیم؟ (4)


فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿5﴾

پس بی تردید با دشواری آسانی است. (5)


إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿6﴾

[آری] بی تردید با دشواری آسانی است. (6)


فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿7﴾

پس هنگامی که [از کار بسیار مهم تبلیغ] فراغت می یابی، به عبادت و دعا بکوش (7)


وَإِلَى رَبِّکَ فَارْغَبْ ﴿8﴾

و مشتاقانه به سوی پروردگارت رو آور. (8)

شمس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشید و گسترش روشنی اش (1)


وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾

و به ماه هنگامی که از پی آن برآید (2)


وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾

و به روزچون خورشید را به خوبی آشکار کند (3)


وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿4﴾

و به شب هنگامی که خورشید را فرو پوشد (4)


وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾

و به آسمان و آنکه آن را بنا کرد (5)


وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾

و به زمین و آنکه آن را گستراند (6)


وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾

و به نفس و آنکه آن را درست و نیکو نمود، (7)


فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾

پس بزه کاری و پرهیزکاری اش را به او الهام کرد. (8)


قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاهَا ﴿9﴾

بی تردید کسی که نفس را [از آلودگی پاک کرد و] رشد داد، رستگار شد. (9)


وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿10﴾

و کسی که آن را [به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد] بیالود [از رحمت حق] نومید شد. (10)


کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾

قوم ثمود به سبب سرکشی و طغیانش [پیامبرشان را] تکذیب کرد، (11)


إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾

زمانی که بدبخت ترینشان به پا خاست. (12)



فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا ﴿13﴾

پس فرستاده خدا به آنان گفت: ناقه خدا و آبشخورش را [واگذارید] (13)


فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾

ولی به تکذیب او برخاستند و ناقه را پی کردند، و در نتیجه پروردگارشان به خاطر گناهشان عذاب سختی بر آنان فرو ریخت و همه قوم را با خاک یکسان و برابر ساخت؛ (14)


وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾

و خدا از سرانجام آن کار [که نابودی ستمکاران است] پروایی ندارد. (15)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 8:20

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن