فهرست
سوره النجم

تلاوت ترتیل احمد احمد نعینع سوره النجم

  • 9 دقیقه مدت
  • 5 دریافت شده
تلاوت: غیر ایرانی متقدم
تلاوت:
تلاوت: استودیویی
ملیت قاری: مصری
ترتیل سوره ای احمد احمد نعینع
سوره 53: النجم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ﴿1﴾

سوگند به ستاره هنگامی که افول می‏کند. (1)



مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَمَا غَوَى ﴿2﴾

که هرگز دوست شما (محمد) منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است. (2)



وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى ﴿3﴾

و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‏گوید. (3)



إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى ﴿4﴾

آنچه آورده چیزی جز وحی نیست که به او وحی شده است. (4)



عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوَى ﴿5﴾

آنکس که قدرت عظیمی دارد او را تعلیم داده. (5)



ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى ﴿6﴾

همان کس که توانائی فوق العاده و سلطه بر همه چیز دارد. (6)



وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى ﴿7﴾

در حالی که در افق اعلی قرار داشت. (7)



ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى ﴿8﴾

سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد. (8)



فَکَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَى ﴿9﴾

تا آنکه فاصله او به اندازه دو کمان یا کمتر بود. (9)



فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ﴿10﴾

در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بنده‏ اش وحی نمود. (10)



مَا کَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى ﴿11﴾

قلب او در آنچه دید هرگز دروغ نمی‏گفت. (11)



أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا یَرَى ﴿12﴾

آیا با او درباره آنچه دیده مجادله می‏کنید. (12)



وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى ﴿13﴾

و بار دیگر او را مشاهده کرد. (13)



عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ﴿14﴾

نزد سدرة المنتهی! (14)



عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ﴿15﴾

که جنت الماءوی در آنجا است. (15)



إِذْ یَغْشَى السِّدْرَةَ مَا یَغْشَى ﴿16﴾

در آن هنگام که چیزی (نور خیره کننده‏ ای) سدرة المنتهی را پوشانده بود. (16)



مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى ﴿17﴾

و چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان ننمود. (17)



لَقَدْ رَأَى مِنْ آیَاتِ رَبِّهِ الْکُبْرَى ﴿18﴾

او پاره‏ ای از آیات و نشانه‏ های بزرگ پروردگارش را مشاهده کرد. (18)



أَفَرَأَیْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى ﴿19﴾

به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزی»… (19)



وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَى ﴿20﴾

و منات که سومین آنها است (دختران خدا هستند)؟! (20)



أَلَکُمُ الذَّکَرُ وَلَهُ الْأُنْثَى ﴿21﴾

آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟ (در حالی که به زعم شما دختران کم ارزش تر از پسرانند). (21)



تِلْکَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِیزَى ﴿22﴾

در این صورت این تقسیمی است غیر عادلانه! (22)



إِنْ هِیَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّیْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُکُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَى﴿23﴾

اینها فقط نامهائی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشته‏ اید (نامهائی بیمحتوا و اسمهائی است بیمسمی!) و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده، آنان فقط از گمانهای بیاساس و هوای نفس ‍ پیروی می‏کنند در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است. (23)



أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّى ﴿24﴾

آیا آنچه انسان تمنا دارد به آن می‏رسد؟ (24)



فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَى ﴿25﴾

در حالی که آخرت و دنیا از آن خدا است. (25)



وَکَمْ مِنْ مَلَکٍ فِی السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِی شَفَاعَتُهُمْ شَیْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ یَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ یَشَاءُ وَیَرْضَى ﴿26﴾

و چه بسیار فرشتگانی که در آسمانها هستند و شفاعت آنها سودی نمی‏بخشد مگر بعد از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد. (26)



إِنَّ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَیُسَمُّونَ الْمَلَائِکَةَ تَسْمِیَةَ الْأُنْثَى ﴿27﴾

کسانی که به آخرت ایمان ندارند فرشتگان را دختر (خدا) نامگذاری می‏کنند. (27)



وَمَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا ﴿28﴾

آنها هرگز به این سخن یقین ندارند تنها از ظن و گمان بیپایه پیروی می‏نمایند، با اینکه گمان هرگز انسان را بینیاز از حق نمی‏کند. (28)



فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنَا وَلَمْ یُرِدْ إِلَّا الْحَیَاةَ الدُّنْیَا ﴿29﴾

حال که چنین است از اینها که از ذکر ما روی می‏گردانند و جز زندگی مادی دنیا را نمی‏طلبند، اعراض کن. (29)



ذَلِکَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَى ﴿30﴾

این آخرین حد آگاهی آنها است، پروردگار تو کسانی را که از راه او گمراه شده‏ اند به خوبی می‏شناسد، و هدایت یافتگان را از همه بهتر می‏داند. (30)



وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ لِیَجْزِیَ الَّذِینَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَیَجْزِیَ الَّذِینَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى ﴿31﴾

برای خدا است آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تا بدکاران را به خاطر اعمال بدشان کیفر دهد، و نیکوکاران را در برابر اعمال نیکشان پاداش. (31)



الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِی بُطُونِ أُمَّهَاتِکُمْ فَلَا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى ﴿32﴾

همانها که از گناهان کبیره و اعمال زشت، جز صغیره، دوری می‏کنند، آمرزش پروردگار تو گسترده است، او نسبت به شما از همه آگاهتر است، از آن هنگام که شما را از زمین آفرید، و در آن موقع که به صورت جنینهائی در شکم مادرانتان بودید، پس خودستائی نکنید چرا که او پرهیزگاران را بهتر می‏شناسد. (32)



أَفَرَأَیْتَ الَّذِی تَوَلَّى ﴿33﴾

آیا آن کس را که از اسلام (یا انفاق) روی گردان شد مشاهده کردی؟! (33)



وَأَعْطَى قَلِیلًا وَأَکْدَى ﴿34﴾

و کمی عطا کرد و از بیشتر امساک نمود. (34)



أَعِنْدَهُ عِلْمُ الْغَیْبِ فَهُوَ یَرَى ﴿35﴾

آیا نزد او علم غیب است و می‏بیند (که دیگران می‏توانند گناهان او را بردوش گیرند). (35)



أَمْ لَمْ یُنَبَّأْ بِمَا فِی صُحُفِ مُوسَى ﴿36﴾

یا از آنچه در کتب موسی نازل گردیده با خبر نشده است ؟ (36)



وَإِبْرَاهِیمَ الَّذِی وَفَّى ﴿37﴾

و در کتب ابراهیم همان کسی که وظیفه خود را به طور کامل ادا کرد. (37)



أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ﴿38﴾

که هیچکس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‏گیرد. (38)



وَأَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى ﴿39﴾

و اینکه برای انسان بهره‏ ای جز سعی و کوشش او نیست. (39)



وَأَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُرَى ﴿40﴾

و اینکه سعیش به زودی دیده می‏شود (و به نتیجه‏ اش ‍ می‏رسد). (40)



ثُمَّ یُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى ﴿41﴾

سپس به او جزای کافی داده خواهد شد. (41)



وَأَنَّ إِلَى رَبِّکَ الْمُنْتَهَى ﴿42﴾

(و آیا از کتب پیشین انبیاء به او نرسیده است) که همه امور به پروردگارت باز می‏گردد؟ (42)



وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَأَبْکَى ﴿43﴾

و اینکه او است که می‏خنداند و می‏گریاند! (43)



وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْیَا ﴿44﴾

و او است که می‏میراند و زنده می‏کند. (44)



وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالْأُنْثَى ﴿45﴾

و او است که دو زوج مذکر و مؤ نث را می‏آفریند، (45)



مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ﴿46﴾

از نطفه‏ ای که خارج می‏شود (و در رحم میریزد). (46)



وَأَنَّ عَلَیْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى ﴿47﴾

و اینکه بر خدا است ایجاد عالم دیگر (تا عدالت اجرا گردد). (47)



وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى ﴿48﴾

و اینکه او است که بینیاز می‏کند، و سرمایه باقی می‏بخشد. (48)



وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى ﴿49﴾

و اینکه او است پروردگار ستاره شعری. (49)



وَأَنَّهُ أَهْلَکَ عَادًا الْأُولَى ﴿50﴾

(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیای پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین» را هلاک کرد؟ (50)



وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَى ﴿51﴾

و همچنین «قوم ثمود» را، و کسی از آنها را باقی نگذارد. (51)



وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَى ﴿52﴾

و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنها از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند. (52)



وَالْمُؤْتَفِکَةَ أَهْوَى ﴿53﴾

و نیز شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) را بر زمین کوبید. (53)



فَغَشَّاهَا مَا غَشَّى ﴿54﴾

سپس آنها را با عذاب سنگین پوشانید! (54)



فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکَ تَتَمَارَى ﴿55﴾

(بگو) در کدامیک از نعمتهای پروردگارت تردید داری؟! (55)



هَذَا نَذِیرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى ﴿56﴾

این (پیامبر) بیم دهنده‏ ای از بیم دهنده گان پیشین است. (56)



أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ﴿57﴾

آنچه باید نزدیک شود نزدیک شده است (و قیامت فرا می‏رسد). (57)



لَیْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ کَاشِفَةٌ ﴿58﴾

و هیچکس جز خدا نمی‏تواند شدائد آنرا برطرف سازد. (58)



أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِیثِ تَعْجَبُونَ ﴿59﴾

آیا از این سخن تعجب می‏کنید؟ (59)



وَتَضْحَکُونَ وَلَا تَبْکُونَ ﴿60﴾

و می‏خندید و نمی‏گریید؟ (60)



وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ ﴿61﴾

و پیوسته در غفلت و هوسرانی به سر می‏برید؟ (61)



فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ﴿62﴾

حال که چنین است همه برای خدا سجده کنید و پرستش ‍ نمائید. (62)

قطعات صوتی

  • عنوان
    زمان
  • 9:53

مشخصات

سایر مشخصات

تصاویر

تلاوت‌هایی از این قاری

پایگاه قرآن