- 431
صفحه 462 - آیات 32 تا 40 سوره زمر
در این برنامه تلاوت ترتیل محمد جبریل و ترجمه شنیداری صفحه 462 قرآن کریم شامل آیات 32 تا 40 سوره زمر را به قلم استاد بهاء الدین خرمشاهی می شنوید.
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَکَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جَاءَهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْکَافِرِینَ ﴿32﴾
پس کیست ستمکارتر از کسى که بر خداوند دروغ بندد، و دین راست و درست را چون بر او عرضه شد، تکذیب کند، آیا منزلگاه کافران در جهنم نیست؟ (32)
وَالَّذِی جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿33﴾
و آن کس که دین راست و درست را آورد و آن را باور داشت، اینانند که پرهیزگارند (33)
لَهُمْ مَا یَشَاءُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذَلِکَ جَزَاءُ الْمُحْسِنِینَ ﴿34﴾
براى آنان هر چه بخواهند در نزد پروردگارشان هست، این پاداش نیکوکاران است (34)
لِیُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِی عَمِلُوا وَیَجْزِیَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِی کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿35﴾
تا خداوند بدترین کارى را که کردهاند از آنان بزداید، و پاداششان را بر وفق بهترین کارى که کردهاند، بپردازد (35)
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَیُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ﴿36﴾
آیا خداوند بندهاش را بسنده نیست؟ و تو را از کسانى [/معبودان ناحقى] که به جاى او مى پرستیدند، مى ترسانند، و کسى که خداوند بیراهش گذارده باشد، او را رهنمایى نیست (36)
وَمَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُضِلٍّ أَلَیْسَ اللَّهُ بِعَزِیزٍ ذِی انْتِقَامٍ ﴿37﴾
و هر کس که خداوند هدایتش کرده باشد، گمراه کننده اى ندارد، آیا خداوند پیروزمند دادستان نیست؟ (37)
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ ﴿38﴾
و اگر از ایشان بپرسى که چه کسى آسمانها و زمین را آفریده است، بىشک گویند خداوند، بگو ملاحظه کنید که آنچه به جاى خداوند مى پرستید، اگر خداوند در حق من بلایى خواسته باشد، آیا آنان بلاگردانش هستند؟ یا اگر در حق من خیرى خواسته باشد، آیا آنان بازدارنده رحمت او هستند؟ بگو خداوند مرا کافى است، که اهل توکل بر او توکل مىکنند (38)
قُلْ یَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَکَانَتِکُمْ إِنِّی عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿39﴾
بگو اى قوم من، هر چه توانید بکنید، من نیز کننده ام، پس زودا بدانید (39)
مَنْ یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابٌ مُقِیمٌ ﴿40﴾
که بر چه کسى عذابى فرود مى آید که خوارش بدارد، و عذاب پایندهاى بر او نازل مى گردد (40)
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَکَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جَاءَهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْکَافِرِینَ ﴿32﴾
پس کیست ستمکارتر از کسى که بر خداوند دروغ بندد، و دین راست و درست را چون بر او عرضه شد، تکذیب کند، آیا منزلگاه کافران در جهنم نیست؟ (32)
وَالَّذِی جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿33﴾
و آن کس که دین راست و درست را آورد و آن را باور داشت، اینانند که پرهیزگارند (33)
لَهُمْ مَا یَشَاءُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذَلِکَ جَزَاءُ الْمُحْسِنِینَ ﴿34﴾
براى آنان هر چه بخواهند در نزد پروردگارشان هست، این پاداش نیکوکاران است (34)
لِیُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِی عَمِلُوا وَیَجْزِیَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِی کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿35﴾
تا خداوند بدترین کارى را که کردهاند از آنان بزداید، و پاداششان را بر وفق بهترین کارى که کردهاند، بپردازد (35)
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَیُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ﴿36﴾
آیا خداوند بندهاش را بسنده نیست؟ و تو را از کسانى [/معبودان ناحقى] که به جاى او مى پرستیدند، مى ترسانند، و کسى که خداوند بیراهش گذارده باشد، او را رهنمایى نیست (36)
وَمَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُضِلٍّ أَلَیْسَ اللَّهُ بِعَزِیزٍ ذِی انْتِقَامٍ ﴿37﴾
و هر کس که خداوند هدایتش کرده باشد، گمراه کننده اى ندارد، آیا خداوند پیروزمند دادستان نیست؟ (37)
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ ﴿38﴾
و اگر از ایشان بپرسى که چه کسى آسمانها و زمین را آفریده است، بىشک گویند خداوند، بگو ملاحظه کنید که آنچه به جاى خداوند مى پرستید، اگر خداوند در حق من بلایى خواسته باشد، آیا آنان بلاگردانش هستند؟ یا اگر در حق من خیرى خواسته باشد، آیا آنان بازدارنده رحمت او هستند؟ بگو خداوند مرا کافى است، که اهل توکل بر او توکل مىکنند (38)
قُلْ یَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَکَانَتِکُمْ إِنِّی عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿39﴾
بگو اى قوم من، هر چه توانید بکنید، من نیز کننده ام، پس زودا بدانید (39)
مَنْ یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابٌ مُقِیمٌ ﴿40﴾
که بر چه کسى عذابى فرود مى آید که خوارش بدارد، و عذاب پایندهاى بر او نازل مى گردد (40)