- 224
صفحه ﴿417﴾
قرآن ترجمه، سوره سجده آیات 21 تا 30
وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَىٰ دُونَ الْعَذَابِ الْأَکْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ ﴿٢١﴾
البته قبل از عذاب بزرگترِ آخرت، از عذاب نقدترِ دنیا هم به آنها میچشانیم؛ شاید از راه انحراف برگردند. 21
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا ۚ إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنتَقِمُونَ ﴿٢٢﴾
چه کسانی ستمکارتر از آنهاییاند که وقتی آیههای خدا را به آنها یادآوری میکنند، از آن رو برمیگردانند؟! ما از گناهکارها انتقام میگیریم. 22
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ فَلَا تَکُن فِی مِرْیَةٍ مِّن لِّقَائِهِ ۖ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿٢٣﴾
به موسى کتاب آسمانى دادیم. تردید نکن که او تورات را تحویل گرفت. آن را راهنمای بنىاسرائیل قرار داده بودیم. 23
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا ۖ وَکَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ ﴿٢٤﴾
عدهای از آنان را برای اینکه صبوری بهخرج دادند و به آیههایمان یقین پیدا کردند، راهبرانی قرار دادیم که بهفرمان ما مردم را به خوشبختی میرساندند. 24
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿٢٥﴾
البته خدا روز قیامت، در هر چیزی که سرش اختلاف داشتند، بینشان داوری میکند. 25
أَوَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ کَمْ أَهْلَکْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ یَمْشُونَ فِی مَسَاکِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ ۖ أَفَلَا یَسْمَعُونَ ﴿٢٦﴾
مگر همین برای بیداری مردم کافی نیست که نسلهای فراوانی را قبل از آنها نابود کردیم و حالا اینها دارند روی ویرانههای خانههای آنها راه میروند؟! در همین، عبرتهایی هست. پس چرا گوش شنوا ندارند؟! 26
أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْکُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا یُبْصِرُونَ ﴿٢٧﴾
مگر ندیدند که ابرهای بارانی را بهطرف زمینهای خشکشده روانه میکنیم و بهبرکت باران، دوباره سرسبزشان میکنیم تا چهارپایانشان و خودشان از آن استفاده کنند؟! پس چرا چشم بینا ندارند؟! 27
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْفَتْحُ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿٢٨﴾
به مسلمانان میگویند: «اگر راست میگویید، این وعدۀ پیروزیتان کِی میرسد پس؟!» 28
قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لَا یَنفَعُ الَّذِینَ کَفَرُوا إِیمَانُهُمْ وَلَا هُمْ یُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾
بگو: «روز پیروزی ما، نه ایمانآوردن بتپرستها سودی بهحالشان دارد و نه مهلت فرار به آنها داده میشود!» 29
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿٣٠﴾
پس اعتنا نکن به آنها و منتظر پیروزی باش. البته آنها هم منتظر شکست تواَند! 30
وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَىٰ دُونَ الْعَذَابِ الْأَکْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ ﴿٢١﴾
البته قبل از عذاب بزرگترِ آخرت، از عذاب نقدترِ دنیا هم به آنها میچشانیم؛ شاید از راه انحراف برگردند. 21
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا ۚ إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنتَقِمُونَ ﴿٢٢﴾
چه کسانی ستمکارتر از آنهاییاند که وقتی آیههای خدا را به آنها یادآوری میکنند، از آن رو برمیگردانند؟! ما از گناهکارها انتقام میگیریم. 22
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ فَلَا تَکُن فِی مِرْیَةٍ مِّن لِّقَائِهِ ۖ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿٢٣﴾
به موسى کتاب آسمانى دادیم. تردید نکن که او تورات را تحویل گرفت. آن را راهنمای بنىاسرائیل قرار داده بودیم. 23
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا ۖ وَکَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ ﴿٢٤﴾
عدهای از آنان را برای اینکه صبوری بهخرج دادند و به آیههایمان یقین پیدا کردند، راهبرانی قرار دادیم که بهفرمان ما مردم را به خوشبختی میرساندند. 24
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿٢٥﴾
البته خدا روز قیامت، در هر چیزی که سرش اختلاف داشتند، بینشان داوری میکند. 25
أَوَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ کَمْ أَهْلَکْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ یَمْشُونَ فِی مَسَاکِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ ۖ أَفَلَا یَسْمَعُونَ ﴿٢٦﴾
مگر همین برای بیداری مردم کافی نیست که نسلهای فراوانی را قبل از آنها نابود کردیم و حالا اینها دارند روی ویرانههای خانههای آنها راه میروند؟! در همین، عبرتهایی هست. پس چرا گوش شنوا ندارند؟! 26
أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْکُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا یُبْصِرُونَ ﴿٢٧﴾
مگر ندیدند که ابرهای بارانی را بهطرف زمینهای خشکشده روانه میکنیم و بهبرکت باران، دوباره سرسبزشان میکنیم تا چهارپایانشان و خودشان از آن استفاده کنند؟! پس چرا چشم بینا ندارند؟! 27
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْفَتْحُ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿٢٨﴾
به مسلمانان میگویند: «اگر راست میگویید، این وعدۀ پیروزیتان کِی میرسد پس؟!» 28
قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لَا یَنفَعُ الَّذِینَ کَفَرُوا إِیمَانُهُمْ وَلَا هُمْ یُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾
بگو: «روز پیروزی ما، نه ایمانآوردن بتپرستها سودی بهحالشان دارد و نه مهلت فرار به آنها داده میشود!» 29
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿٣٠﴾
پس اعتنا نکن به آنها و منتظر پیروزی باش. البته آنها هم منتظر شکست تواَند! 30